— 156 — 



Amerikaansche deskundigen, die ik over dit onderwerp 

 raadpleegde (Howard, Marlatt, Smith, Johnson, Woodworth, 

 Ci'aw, Ehrhorn, Lowe, Comstock, Slingerland, enz.), waar- 

 onder verscheiden zeer bepaakle voorstanders van strenge 

 invoerAvetten, waren het erover eens, dat het hoogst onwaar- 

 schijnlijk is, dat ooit met versch ooft in eene landstreek 

 ingevoerde San José schildluizen aldaar aanleiding zouden 

 geven tot vestiging van het beruchte insekt op de hoornen en 

 struiken in hoomkweekerijen en boomgaarden. Prof. 

 Smith zei — ik herhaal hier, watik reeds in mijn verslag aan 

 den Minister meedeelde — : « Bevindt zich de schildluis 

 eenmaal op eene vrucht, dan blijft zij erop en vermeerdert 

 zich daar, zelfs weken lang, zoo lang maar de vrucht niet 

 gaat rotten. Maar nu is de kans al uiterst gering, dat zulk 

 eene met schildluizen bedekte vrucht, die door den handel is 

 getransporteerd, weer in eenen boomgaard of in eene 

 kweekerij terecht komt, en wel in den tijd dat er larven zijn, 

 die zich kunnen liewegen ». De Heer Marlatt zei, dat er 

 geen enkel voorbeeld van bekend is, dat eene kweekerij of 

 boomgaard door den invoer van besmette vruchten met 

 San José schildluizen werd geïnfecteerd. Het zou misschien 

 mogelijk zijn, dit te doen, zei hij, wanneer men do schil van 

 eene besmette vrucht aan een' tak van een' boom vastbond, 

 en dat nog wel juist in den tijd der vermeerdering van het 

 insekt, d. i. einde Mei of later, wanneer verreweg het 

 meeste ooft reeds op is. Prof. Jolinson onderzocht in 92 

 gevallen de herkomst van de San José schildluis, waar 

 die zich in een' bepaalden boomgaard of eene bepaalde 

 kweekerij vertoonde. In 57 van die 92 gevallen kon nauw- 

 keurig worden geconstateerd, dat het insekt daar uit eene 

 bepaalde kweekerij met boompjes of eiilen was ingevoerd 

 geworden; in 25 van die gevallen bleken de schildluizen 

 herkomstig te zijn van boomen in de onniidd(;liike omgeving 



