— 160 — 



brand men hier te doen had, kon dezen keer niet worden 

 uitgemaakt. Het is nl. zeer moeilijk, zoo niet onmogelijk, 

 deze beide soorten van brandzwammen naar den vorm en de 

 grootte der sporen te onderscheiden ; er bestaat evenwel 

 verschil tusschen de wijze van kieming van de sporen der 

 beide soorten, en ook tusschen de ziektebeelden, die deze 

 twee soorten van brand bij de gerst veroorzaken. Maar de 

 ons gezonden sporen bleken voor *t meerendeel dood te zijn; 

 want in het laboratorium kon slechts een gering aantal 

 sporen tot kieming worden gebracht, en toen wij voor eene 

 infectieproef eene zeer aanzienlijke sporenmassa uitzaaiden 

 tegelijk met korrels van tarwe, rogge en een paar soorten van 

 gerst, had zoo goed als geene besmetting plaats. Wij bleven 

 dus dezen keer in 't onzekere, met welke UstUago- soort wij 

 te doen hadden. Maar in ieder geval hebben wij hier toch 

 een bewijs van de onschadelijkheid van stuifbrandsporen 

 voor de runderen. 



Later berichtte mij de heer van der Zande nog het vol- 

 gende : « Deze brand komt vrij geregeld in de zoogenoemde 

 «voergerstemeelen», die alle van buitenlandschen oorsprong 

 zijn (Donau-, Odessa- en andere) voor, soms weinig, soms 

 meer. Van schadelijke werking vernam ik nooit ». 



Ook van roestz wammen wordt met stellige zekerheid 

 beweerd dat zij, of althans dat vele soorten ervan, giftig 

 zijn. Tessier(l) beweerde reeds in 1783 dat het vee niet graag 

 roestig stroo eet; en dat in jaren, waarin het graanstroo erg 

 met roest is bezet, groote sterfte onder de paarden werd 

 opgemerkt. 



Op de stengels en bladeren van de groote of tuin- 

 booiien en de paardeboonen komteene roestzwam {Urom,yces 



(l) Tessier, •• Traite des malailies des graiiis «, 1783, 1)1. 212. 



