— 161 — 



Viciae Fabae Schrot.) voor, die vergiftige eigenschappen 

 heet te bezitten. Prof. H. C. van Hall schrijft daarover : 

 « Nog onlangs (Januari 1802) zond mij de veearts der 1" klasse 

 J. C. Dilli'oth to Xoordhorn in de provincie Groningen 

 eenig stroo van paardcboonen, dat gediend had tot voede- 

 ring van paarden, waarvan er reeds twee aan eene hevige 

 typheuse ziekte gestorven waren. Op dit stroo was deze 

 soort van roest duidelijk en in vrij groote hoeveelheid aan- 

 wezig ; hetwelk alzoo tot bevestiging kan strekken van de 

 door velen waargenomen nadeelige werking van roestig 

 stroo, enz. op de gezondheid der huisdieren. » (1) 



In Thiel's « Landwirthschaftliches Konversations-lexi- 

 con » (2) lezen wij dat dikwijls na het gebruik van roestig 

 graanstroo ziekten ontstaan, die veel gelijken op mond- en 

 klauwzeer, ook hevige koliek, darmvliesontsteking, bloed- 

 wateren, enz. ; en roestig stroo alsmede kafjes, die met de 

 de sporen van kroonroest {Puccinia coronatd) waren bezet, 

 vergiftigden het water, waarin zij hadden gelegen, zoodat 

 de dieren, die ervan dronken, eene op miltvuur gelijkende 

 ziekte kregen. Na het gebruik van roestig riet stierven 

 schapen en koeien aan eene darmwandontsteking. Roestig 

 en schimmelig haksel maakte vier paarden ziek. Het eene 

 lag verlamd op den grond met zwakke pols en zonder eetlust, 

 en stierf den volgenden dag. Eenige dagen later stierven er 

 nog twee. Slechts het vierde paard kwam er weer bovenop. 



In de stoeterij Louisenhof werd na voeding met roestige 

 klaver en roestig thimoteegras van de 30 gezoogd wordende 

 veulens niet minder dan 1/3 gedeelte ziek ; zij vertoonden 

 typhusachtige verschijnselen, en drie van de veulens 

 stierven. Nadat men het roestige voeder niet meer aan de 

 paarden gaf, hield de ziekte op. 



(1) « Tijdschrift ter bevordering van Nijverheid >•, deel III, stuk I. 

 (2). « Landwirthschafiiiches Konversatiuns-lexicon .., Bd. II. 



