— 164 — 



de bessen bedekken. Lewin (1) vermeldt, dat kinderen, 

 die bessen, welke met deze roest waren bedekt, hadden ge- 

 geten, ziek werden en stierven. « Maar » — voegt hij erbij 

 — voedingsproeven met konijnen gaven geen zeker resul- 

 taat. Het is mogelijk dat de zwam eene ontleding in de 

 bessen heeft teweeggebracht, die de oorzaak der vergifti- 

 ging werd». 



In de derde plaats wil ik hier vermelden onder de in 

 planten parasiteerende zwammen, die herhaaldelijk als de 

 oorzaak van vergiftiging zijn aangezien, de zwam van het zoo- 

 genoemde «zwart», nl. Cladosporium herbarum Link. Deze 

 zwam kende men vroeger slechts als saprophyt. Als zoodanig 

 komt zij zeer veel voor op granen, maar toch ook op deelen 

 van vele andere planten, nadat zij zijn afgestorven. Wan- 

 neer het graan, nadat het rijp is geworden, nog een tijd op 

 het veld blijft staan, inzonderheid wanneer aanhoudende 

 regen het zichten doet uitstellen, dan beginnen zich op de 

 halmen, bladeren en aren kleine, zwarte roetachtige vlekjes 

 te vertoonen, die langzamerhand grooter worden en inéén- 

 vloeien. Deze zwartachtige vlekjes worden gevormd door 

 eene ophooping van conidiëndragers van Cladosporium her- 

 barum, welke aan hunnen top sporen afzonderen; ook in 

 het inwendige van de door deze zwam bewoonde planten- 

 deelen strekt zich haar mycelium uit. Het verschijnsel, 

 hierboven beschreven, noemt men «het zwart» der granen. 

 Het verschijnt ook in droge zomers, wanneer het graan, 

 ten gevolge van armoede des bodems aan water, op het veld 

 a. h. w. verdroogt en veel te vroeg rijp wordt. — Terwijl 

 nu (Jladosporium herbarum gewoonlijk als saprophyt op 



(1) Lewin, t Lehrbuch der Toxicologie», 2» drulc, hl. 407. 



