— 1(37 — 



bruikt, heeft in zijn lichaam, onder den invloed van parasi- 

 tische zwammen, onder bepaalde omstandigheden, vergiften 

 gevormd. 



Wat de eerstbedoelde verklaring betrett: het komt 

 zeer zeker voor dat eene bepaalde zwam slechts in bepaalde 

 perioden van haar leven giftig is. Evenals zich l)ij vergif- 

 tige hoogere planten het vergif hoofdzakelijk of uitsluitend 

 in bepaalde deelen (vrucht, wortel, enz.) bevindt, kan dit bij 

 eene zwam het geval zijn; zoodat dus deze zwam alleen zóó 

 lang vergiftig is, als die bepaalde deelen aanwezig zijn. 

 Zoo is het bijvoorbeeld gesteld met de moederkorenzwam, 

 die alleen als eigenlijke moederkorenkorrel fdus als sclero- 

 tium) vergiftig is; niet vergiftig is de weeke, halfvloeibare 

 toestand {Spliacelia = honigdauw), die eraan voorafgaat; en 

 evenmin zijn vergiftig de paddestoel vormige, ascosporen 

 voortbrengende lichaampjes, die zich na de overwintering 

 daaruit ontwikkelen (1). — Zoo zou het eveneens zeer goed 

 kunnen zijn, dat van eene roestzwam de Aecidiumvorm niet 

 vergiftig was, de uredo- en teleutosporen daarentegen wél. 



Ik wil niet ontkennen de mogelijkheid, dat sommige der 

 gevallen van vergitiging van mensch of vee na het gebruik 

 van met parasitische zwammen bezette plantendeelen, inder- 

 daad aan de vergiftige eigenschappen der zwammen moeten 

 worden toegeschreven. Maar zeker is het niet altijd moge- 

 lijk, zulks te doen. Wanneer het vee wordt gevoerd met 

 roestig graanstroo, dan zit de roestzwam daaraan altijd in 

 denzelfden toestand, nl. in dien, waarin zij teleutosporen of 

 wintersporen heeft gevormd. En soms blijkt dat roestige 

 graanstroo vergiftig te wezen, andere malen niet. Het komt 



(1) Dammann. « Die Gesundheitspflege der landwirthschaftlichen Haussauge- 

 thiere », bl. "35. 



