— 7 — 



1894 weer 340. (I)narbij kwamen telkens nog een 20 a 30 tal 

 vragen om inlichtingen betreffende insekten, schadelijk aan 

 provisie, timmerhout, meubelen, enz.). Daar inlnsschen ook 

 mijne werkzaamheden aan de Rijkslandbouwschool aanzienlijk 

 waren toegenomen, vreesde ik dat ik mij weldra genoodzaakt 

 zou zien, de op mij genomen taak neer te leggen. Inmiors het 

 was mij niet mogelijk, bij de vele lesuren, mij door mijne be- 

 trekking opgelegd, al de vragen om inlichtingen, welke elk jaar 

 tot mij kwamen, anders dan zeer oppervlakig te beantwoorden. 

 Dikwijls kwamen mij gevallen van plantenziekten onder de 

 oogen, die mij schenen, nog in 't geheel niet te zijn beschreven; 

 maar de tijd voor een eenigzins uitvoeriger, geregeld voortgezet 

 wetenschappelijk onderzoek ontbrak mij ten eenen male. Wèl 

 werd mij van af het jaar 1894 door zijne Excellentie den Minister 

 van Binnenlandsche zaken eene jaarlijksche toelage geschonken 

 voor het door mij te verrichten phytopathologisch onderzoek ; 

 maar hoe aangenaam mij ook dit bewijs van waardeering van 

 mijnen arbeid door de Hooge Regeering mocht zijn, het bracht 

 mij niet meer tijd. De door mij genoten toelage was oorzaak, 

 dat ik meer dan vroeger nu en dan eens eene plantenziekte, die 

 mij belang inboezemde, op de plaats zelve kon in oogenschouw 

 nemen; — maar de tijd om het werk, dat ik op mij had genomen, 

 eenigszins behoorlijk ten uitvoer te brengen, bleef mij ontbreken; 

 en als niet de op handen zijnde reorganisatie der Rijkslandbouw- 

 school mij meer M'ijen tijd bracht, zou ik mij weldra genoodzaakt 

 hebben gezien, zeer tot mijn spijt, de op mij genomen taak neer 

 te leggen. 



Intusschen ontving ik in 't begin van 1894 het bericht, dat 

 te Amsterdam een phjiopathologisch laboratorium zou worden 

 opgericht, en tevens kwam de vraag tot mij of ik genegen zou 

 zijn, als Directeur van dit laboratorium op te treden. 



De Heer W. C. R. Scholten J'' en Mevrouw H. H. Scholten- 

 Commelin te Amsterdam hadden in 't vorige jaar hun eenig kind 



