- 40 — 



om te oiiikieiiien ; en de verschillende cellen kiemen niet alle te 

 gclijker tijde. Fig. 3 stelt eene kiemende spore voor : uit ver- 

 verschillende cellen hebben zich kiemdraden ontwikkeld, van 

 ■welke twee op een punt met elkaar zijn versmolten en een zich 

 heeft vertakt. Yan deze kiemende spore is in de figuur het 

 doorschijnende boveneinde naar boven gekeerd. 



Fig. 3. 



De kiemdraden, welke uil de cellen der sporen te voorschijn 

 komen, groeien het sterkst bij helderen zonneschijn. Laat men 

 de ontkiemende spore door wateronttrekking indrogen, dan 

 schrompelen de kiemdraden inéén; bevochtigt men haar daarna 

 weer, dan zwellen de kiemdraden zeer spoedig weer op en 

 groeien verd<'r. Deze handeling laat zich zelfs verscheidene 

 malen herhalen. — Kühn nu heeft op gezonde koolzaadhauwen, 

 die eenigszins vochtig waren gemaakt, sporen van Poli/desmus 

 cxitiosus uitgezaaid. Deze kwamen op de oppervlakte der 

 hauwen tot ontkieming, en Kidm /;ig d<ï kiemdraden door de 

 huidmondjes heen naar binnen di'ingen. Daar, tusschen do 

 onder do opperhuid gelegen cellen, groeien deze draden verder, 

 herhaaldelijk zich vei'lfikkende, en soms dwars door de cellen 

 heen. Eindelijk vormt zich onder de opperhuidscellcn van de 

 hauw eene dichte inéénkronkeling van zwamdraden, uit welke 



