— 56 - 



Het klimt ook tegen de stengels der planten op, en blijft einde- 

 lijk aan hare bladen, bladstelen en andere deelen vastgehecht. 

 De kruipende beweging houdt nu op; het slijm stolt, droogt op, 

 en iedere massa neemt de gedaante van een zwavelgolen koek, 

 die soms een vuist dik is, en inwendig bijna geheel gevuld is met 

 een zwartbruin poeder, hetwelk uit sporen bestaat. 



Knollen irapen), koolsoorten, enz. worden dikwijls aangetast 

 door eene ziekte [knolvoeten ; — knol, knolziekte, kwabbe, enz.), 

 waarbij op de wortels dier planten grootere of kleinere knobbel- 

 vormige uitwassen ontstaan, welke spoedig aan hot rotten gaan 

 en de plant doen sterven. Deze ziekte wordt veroorzaakt door 

 eene slijmzwam [Plasmodiophora Brassicae) die op de 

 genoemde planten woekert. 



Brengt men rijpe sporen eener slijmzwam (b. v. Aeihalium 

 septicum) in water, zoo barst de wand van iedere spore weldra 

 open, en de inhoud kruipt naar buiten in de gedaante van een 

 microscopisch, slijmerig, naakt protoplasmalichaampje. Dit 

 lichaampje (2: loermspore of s'oospore) is voorzien van een üjn 

 draadvormig aanhangsel (wimperhaar, wimper of cilie); het 

 vertoont daarenboven teedere armpjes (pseudopodió'n), die zich 

 gestadig uitstrekken en \veder intrekken, waaruit volgt, dat de 

 vorm der zwermspore voortdurend verandert. Met behulp van 

 haren wimper is do zwermspore in staat zich zwemmend in 

 water te bewegen; de protoplasma-armpjes dienon daarentegen 

 tot het kruipen. Gewoonlijk verdwijnt de wimper na eenigen 

 tijd; alsdan blijft de kruipende beweging alleen over, en de 

 zwermspore wordt nu amoebe (myxamoehe, amoeboidespore) 

 genoemd. Bij sommige soorten doet de vrijge worden inhoud der 

 .spore zicli van den beginne af als eene amoebe (dus zonder wim- 

 per; voor. Zwermsporen en amoeben kunnen zich door 

 deeling vermeerderen. 



De amoeben houden zi(;b meestal inho.i substra ^um {d. w. 

 z. do stof, waarin zij leven : I). v. i'un, wortels van eene kool- 



