- 68 - 



Vóór een twintig jaren werden de essclien der laan door 

 olmenpoten vervangen. 



Beze kwamen uitstekend aan en groeiden verder flink door. 



Doch een tiental jaren later begonnen enkele exemplaren te 

 kwijnen, om na verloop van weinig jaren te sterven. 



Dit verschijnsel deed zich niet dan op één zeer beperkte plek 

 voor en deze was gelegen vlak voor de rljtuigjnakerij, Avaarvan 

 de boomen slechts gescheiden waren door een kleine open ruimte. 



Overal elders bleef delaan volkomen gezond. 



De zieke en doode boomen te zamen vijf in getal werden 

 eindelijk uitgerooid en vervangen door andere iepen met een 

 stam ongeveer zoo dik als de bovenarm van een volwassen 

 man. Deze olmen groeiden een paar jaar goed door, doch 

 raakten toen ook aan 't sukkelen en gingen ten slotte als hun 

 voorgangers eveneens dood. 



Wederom bleef overal elders de laan volkomen gezond. 



Men verdiepte zich in gissingen over de oorzaak van dit in 

 't oog vallend verschijnsel. Allerlei vermoedens werden geuit. 

 De gedachte aan kwaadwilligheid bleef zelfs niet achterwege. 



't Was in dezen tijd, dat ik kennis kreeg van de zaak en dat 

 ik besloot een poging te wagen aan het opsporen van de oorzaak. 



Toen ik de scliors van de inmiddels weggevoerde doode 

 boomen hier en daar opscheurde, kwamen gangen en larven 

 van e(^n olmcnsplintkeversoort (Eccoptogaster scolytus Ratz) 

 aan 't licht. 



En zoo groot was het aantal hiervan, dat er geen twijfel 

 over bleef, of dit moest den ondergang dor boomen bewerkt 

 hebben. 



Nu is 't bekend, dat olmensplintkevers meestal eerst dan in 

 de boomen optreden als deze in min of moer zickelijken toestand 

 verkeoren. In zulk een geval brengen zij gewoonlijk aan de 

 iepen den gcnfideslag toe. Zij maken dan de secundaire oorzaak 

 van den dood uit. 



