— 75 - 



roomachtige massa vormt, die bij het afkoelen geleiachtig wordt 1). 

 — Tot het gebruik wordt 1 deel emulsie met 9 a 15 deelen zacht 

 water (b.v. regenwater) verdund. Gewoonlyk wordon 9 a 12 deelen 

 water gebruikt; slechts wanneer het zeer teederc planten geldt 

 wordt het mengsel iets meer verdund. Dit praeparaat is natuurlijk 

 veel goedkooper dan het afkooksel van kwassiehout en Pyrethrum- 

 bloemen met zeep en ammoniak waarvan liooger sprake was. 



Men heeft echter in Noord-Araerika andere middelen gevonden, 

 die nog veel goedkooper zijn, en voor do insecten met bijtende 

 monddeelen (b. v. rupsen en kevers) zeer bevredigende uitslagen 

 opleveren. Deze middelen zijn Parijsgroen en Londensch purper. 

 Het zijn beide arsenikverbindingen, het eerste met koper, het tweede 

 met kalk. De voorgeschreven hoeveelheid is 50 gram op 100 lit. 

 water. Beide stoffen zijn zeer weinig oplosbaar in water : bij het 

 gebruik dient de vloeistof van tijd tot tijd omgeroerd te worden, 

 vooral wanneer men gebruik maakt van Parijsgroen, hetwelk door 

 zijn aanzienlijke soortelijke zwaarte op den bodem van het vat zinkt. 

 Londensch purper is fijner en lichter, en blijft langer in het vocht 

 zweven. De vloeistof wordt door middel van eene spuit (b. v. een 

 besproeier, sprenkelaar of pxdvérisateur, zooals voor de Bor- 

 deaux'sche pap gebruikt w^ordt) of van een gieter met fijne gaatjes 

 op de planten gebracht. 



Volgens de meeste schrijvers is het raadzaam een kleine hoe- 

 veelheid kalk bij de oplossing te voegen, ten einde de schadelijke 

 werking van het arsenik te voorkomen. Daarenboven levert de 

 toevoeging van kalk het voordeel op dat de giftige stof lanirer aan 

 de bladen kleeft. Men brengt 50 gr. versche kalk in 1 lit. water, 

 men voegt er 50 gr. Parijsgroen of Londensch purper bij, en na een 

 paar uren wordt de massa tot 100 lit, met water verdund. - Men 

 kan ook de arsenikverbinding rechtstreeks in de noodige hoeveel- 

 heid water brengen, en daarna een vyftal liters versche kalkmelk 

 by voegen. 



1) Neem een gewone handspuit met fijne openingen (zooals die 

 welke in de tuinbouwgestichten in gebruik zijn). Door den zuiger in de 

 buis op en neer te bewegen trekt men de vloeistof een aantal achtereen- 

 volgende malen in de buis op en spuit ze dan met kracht terug in het 

 vat of den ketel, waarin de emulsie gemaakt wordt. Deze komt spoedig 

 tot stand en houdt zich tamelijk goed. 



