- 78 - 



kunnen vertakt worden). ledere tak draagt alsdan óéne spore 

 of eene keten sporen (eonidiën). 



Fiff. 4. 



Fig. 3. Penicillinm glaucuin 



Fig. 4. kgaricus campeslris, in de lengte doorgesneden, a, schematische 

 voorstelling van het onderaardsche strengvormig mycelium. — b, 

 steel van den vruchtdragcr. — c, hoed — *. de sporedragendo plaatjes. 



Dit is onder anderen het geval met een van de meest verspreide 

 schimmels {Penicillium glaucum), die op vochtig brood, vruchten 

 en andere organische stoffen een grauwachtig groen dons vormt. 



Meerdere vruchtbare draden kunnen zich vereenigen, met 

 elkander vergroeien, en aldus een samengcstelden vruchtdrager 

 (of vruchtlichaam) vormen. Dergelijke vruchtlichamen worden 

 bij vele groote zwammen (Kampernoeliën, Paddestoelen, enz.) 

 aangetroffen ; zij vertoonen veel verscheidenheid wat hunne 

 gedaante betreft. 



Bij de gewone eetbare zwam [Agaricus of Psalliota campcstris) 

 vereenigen zich honderde draden, die uit het onderaardsch myce- 

 lium oprijzen, om het samengesteld vruchtlichaam te vormen. Dit 

 lichaam hoeft de gedaante van een gesteelden hoed. Aan de onder- 

 zijde van den hoed treft men talrijke dunne plaatjes aan, die 

 straalsgewijs van den steel naar den omtrek loopen. Op deze plaat- 



