— 83 — 



ontspringen. Het hoofdje vertoont talrijke kleine wratjes (loupe te 

 gebruiken) : aan den top van ieder wratje ontwaart men een nauwe 

 opening, die met een inwendige, peervormige iiolte overeenstemt 

 (zie fig. 10), De holten zijn peritheciën, die hier in het vleezig weefsel 

 van het hoofdje van den vruchtdrager verborgen zi,in. Uit den 

 bodera van ieder perithecium ontspringen een aantal sporeblaasjes, 

 ieder met 8 draadvormige sporen. Door de hooger vermelde opening 

 worden de sporen in vrijheid gesteld. 



pf^PlIlp^ 



Fig. U, Klaverkanker (Sclerotinia Trifolioi'um). hinks, een sclerotium 

 dat twee vruchtdragers heeft ontwikkeld, hi het midden, doorsnede 

 door een stuk van het apothecium (sterk vergroot), dat de mycelium- 

 draden en de sporeblazen (in de meest verschillende ontwikkelings- 

 toestanden) vertoont. 



Rechts. Een sporeblaas (nog sterker vergroot), met de sporen. 



Uitde sclerotiën van den Klaverkanker (Sclerotinia Trifoliorum,-, 

 zie blz. 60) ontstaan eveneens gesteelde vruchtdragers , die vooreerst 

 gesloten zijn, en later opengaan en den vorm aannemen van een 

 beker of een kelk, waarvan de wand uit myceliumdraden bestaat, 

 terwijl de binnenzijde met eene laag sporeblazen is bekleed. Een 

 dergelijke vrucht noemt men een apothecium. 



Bij de Truffels is het vruchtlichaam vlee_ 

 zig en knolvormig; het ontwikkelt zich onder 

 den grond, en is gedeeltelijk met sporeblaasjes 

 gevuld. De Truffels gaan niet open : door 

 de ontbinding van het vruchtlichaam worden 

 de sporen in vrijheid gesteld. Misschien 

 Fig. 12. Gewone ti-urtcl ^pelen sommige insecten bij de verspreiding 

 {Tuber cibariiim). der sporen hier eene rol. 



G. STAES. 



