Phytopathologisch Laboratorium WILLIE COMIVIELIN SCHOLTEN te Amsterdam 



EN 



Kruidkundig Genootschap DODONAEA te Grent. 



Tijdschrift over Plantenziekten 



ONDER REDACTIE VAN 



D' J. RITZEMA BOS en G. STAES. 



5« Aflevering. i5 November iSgS. 



DE BRAND DER GRAANGEWASSEN. 



{Slot ; zie Afiev. 4, blz. 90-99). 



Bij de hooger beschreven brandsooi'ten blijven de uitwen- 

 dige ziekteverschijnselen tot de aren beperkt ; de halmen zelf 

 zien er volkomen gezond uit. Bij de twee volgende soorten 

 daarentegen vertoonen ook de stengels en de bladen uitwendige 

 teekens der ziekte. 



De Stengelbrand van de Rogge. 



Deze ziekte is niet zeer verspreid ; wanneer zij echter hevig 

 heerscht wordt zij zeer schadelijk. Op de stengélleden, de 

 bladscheeden en de bladen ontstaan zeer lange, grauwe strepen, 

 waar de opperhuid weldra openbarst : een massa brandsporen 

 wordt aldus in vrijheid gesteld. — De sporen worden gevormd 

 ten koste van de strookjes cel weefsel, die zich tusschen de blad- 

 nerven (en tusschen de vaatbundels van den stengel) bevinden ; 

 na het wegstuiven der sporen blijft schier niets anders over dan 

 de naburige bladnerven (en stengelbundels). Dientengevolge 

 scheuren halmen en bladen weldra in strooken, en de plant ver- 

 liest hare ste\igheid. 



Soms gaat de stengelbrand ook op de aren over ; in dit 

 geval zijn de kafjes onvolkomen ontwikkeld, en vertoonen zij 



