- 105 — 



Behalve de hier beschreven soorten zijn er nog verscheidene 

 andere Brandzwammen bekend, die de graangewassen aantasten, 

 maar tot nog toe voor onze streken geen belang opleveren, en die 

 wy derhalve niet beschrijven. 



Voorbehoedmiddelen en Bestrijding. 



Daar de sporen der Brandzwammen over 't algemeen gedu- 

 rende verscheidene (6 a 8) jaren hare kiemkracht behouden, zal 

 men zoolang mogelijk wachten eer men op een akker, die 

 eenmaal een aangetaste graansoort gedragen heeft, opnieuw 

 dezelfde graansoort zal zaaien. In de meeste gevallen blijven 

 immers talrijke brandsporen na het weghalen van den oogst 

 op den grond liggen en bij de eerste bewerking van den akker 

 worden zij ingegraven. Bij iedere der volgende bewerkingen 

 zullen tallooze sporen wederom naar boven gebracht worden, 

 en indien de omstandigheden gunstig zijn zullen deze sporen 

 (indien zij niet te oud zijn) kiemen. Zij zullen eene oorzaak van 

 besmetting worden, telkens de voor haar geschikte planten- 

 soort te gelijker tijd op den akker kiemt. 



Het eerste jaar na den oogst bereikt de kiemkracht der 

 sporen haar toppunt ; men zal dus in ieder geval ten minste 

 één jaar wachten alvorens op een besmetten akker opnieuw 

 hetzelfde graangewas te zaaien. 



Men kan nochtans zonder gevaar (of althans zonder veel 

 gevaar) op een akker, waar eene graansoort van den brand veel 

 geleden heeft, onmiddelijk een andere graansoort laten volgen. 

 De laatste onderzoekingen hebben immers bewezen dat geen 

 enkele graansoort door de brandzwam van een andere soort 

 aangetast wordt. Zelfs de geleerden, die meenen dat de stuif- 

 brand van de tarwe, de gerst en de haver door ééne en dezelfde 

 zwam veroorzaakt wordt, nemen aan dat deze zwam zich voor- 

 doet in drie verschillende vormen (variëteiten) die ieder een 

 bepaalde graansoort verkiezen en de andere soorten veel min 

 aantasten, — dus voor de andere veel min gevaarlijk zijn. 



