— 112 — 



brandvrije rassen te winnen. Een dergelijlve arbeid Ivan echter 

 niet in één jaar ten einde gebraclit worden en zal eerst na 

 vele jaren vruchten dragen. 



G. STAES. 



DE BEUKENGALIÏIUG iCECIDOIÏlYIA FAGI Hartig). 



Dezen zomer doet zich op de beukenbladeren in verschillende 

 deelen van ons land een eigenaardig verschijnsel voor, 't welk 

 wel is waar nooit geheel ontbreekt, maar toch slechts zelden in 

 zóó sterke mate voorkomt als thans het geval is. Men ziet 

 namelijk aan de bovenoppervlakte der beukenbladeren 5-7 mill. 

 hooge, gladde, hardwandige, aan den top van eene scherpe punt 

 voorziene, kegelvormige gallen of galnoten, die soms groen, zelfs 

 lichtgroen, soms — bepaaldelijk aan den kant, die 't meest aan 

 de zonnestralen is blootgesteld — roodachtig of bruinrood ge- 

 kleurd zijn. Terwijl nu geen enkel jaar in beukenbosschen 

 zulke gallen op de bladeren geheel ontbreken, komen zij toch 

 meestal slechts in betrekkelijk gering aantal voor ; sommige 

 jaren echter zijn deze gallen in zóó groot getal aanwezig, dat de 

 boomen er een gansch eigenaardig voorkomen van krijgen, en 

 dat de takken onder den last der gallen zich neerbuigen. In de 

 nabij lieid van de bekende uitspanning « Nol in 't Bosch» bij 

 Wageningen zag ik geheele groepen beukenboomen, waarvan 

 van onderen tot boven langs den stam, do bladeren alle, men zou 

 zeggen zonder uitzondering, met gallen schier geheel bedekt 

 waren. Reeds op grooten afstand vielen de aldus aangetaste 

 boomen in het oog, 't geen niet te verwonderen was, als men 

 bedenkt, dat op de meeste bladeren een 20 tot 30tal gallen zaten, 

 terwijl ik (m- zelfs tot 48 stuks op één blad kon tellen. Van de 

 bladoppervlakte was soms geen enkel plekje onbezet gebleven; 



