— 115 — 



larve parasitisch geleefd heeft in de larve der galmug. Men neemt 

 dikwijls waar, dat sluipwespen zich op deze wijze binnen de 

 beukengallen ontwikkelen, en dat er dus uit sommige der gallen, 

 in plaats van galmuggen, sluipwespen te voorschijn komen. 

 Wanneer een of ander insokt ergens in grooten getale aanwe- 

 zig is, dan ontwikkelen zich veelal ook de parasieten van dit 

 insekt in sterke mate, en wel dikwijls zóó, dat alras de groote 

 meerderheid door dergelijke parasieten bezet is, zoodat aan de 

 vermeerdering van het bedoelde schadelijke insekt paal en perk 

 gesteld wordt, en soms in het jaar na deze sterke vermeerdering 

 het bedoelde schadelijke insekt zelfs veel zeldzamer is geworden 

 dan in gewone jaren 't geval is. Sluipwespen nu spelen bij de 

 beteugeling der vermeerdering van vele schadelijke insekten eene 

 hoofdrol. Ook uit de beukengallen heeft men dikwijls sluip- 

 wespen opgekweekt ; en ten deele is het misschien aan de wer- 

 king dezer sluipwespen toe te schrijven, dat men zoo zelden twee 

 jaren achteréén eene zeer sterke vermeerdering van de beuken- 

 galmug waarneemt. — Om terug te komen op de beschrijving, 

 die Bechstein van zijne zoogenoemdo" « beukengalwesp [Cynips 

 Fagi) » levert, — het komt mij voor dat hij uit de door hem be- 

 schreven gallen, welke zonder twijfel die van Cecidomyia 

 Fagi zijn geweest, vliesvleugelige insekten heeft gekweekt, 

 welke hij voor Gkhwespenhield., maardiein werkelijkheid sluip- 

 wespen waren. Ook zoodanige vergissing is zeer zeker vreemd 

 in een' man als Bechstein, maar toch beter te begrijpen dan het 

 verwarren van eenep'^^WESP met Q&WQgalMxsG. 



Keeren wij nu tot de beukengalmug terug. Deze heeft eene 

 vleugelspanning van 7-8 mill. ; de lichaamslengte bedraagt 

 + 5 mill. ; de pooten en de sprieten zijn, als bij alle galmuggen, 

 lang en dun, de sprieten sierlijk, uit vele leden bestaande en van 

 haarvormige aanhangselen voorzien ; het geheele lichaam is 

 uiterst rank gebouwd ; de vleugels zijn zwak behaard. Het ach- 

 terlijf is in verschen toestand roodachtig, na den dood echter, 

 evenals alle verdere deelen des lichaams, zwartachtig. 



