- 117 - 



Steekt zij er halverwege uit, dan kruipt de volwassen galmug 

 uit de pophuid te voorschijn, die als een zeer dun velletje bhjft 

 zitten. 



Gelijk boven werd gezegd, is de galmug slechts enkele jaren 

 eenigszins schadelijk, nl. alleen dan, wanneer zij in buitenge- 

 woon grooten getale verschijnt en aldus door hare gallen 

 eene groote menigte bladeren 

 geheel of grootendeels aan 

 hunne bestemming onttrekt. 

 Vooral beuken, die op slech- 

 ten grond staan en toch reeds 

 niet al te best vooruit willen, 

 blijven dan dikwijls merkbaar 

 in hunne ontwikkeling ach- 

 ter ; het zal echter zeker 

 wel nooit voorkomen, dat beu 

 kenboomen bepaald door de 

 werking der galmuggen ster- 

 ven. Iets tegen de plaag te 

 doen, schijnt mij onmogelijk, 



Een beukenblad. — Bij a ziet men de 

 gallen van CecidoTnijia annuUpes ; 

 bij /' die van C. Fagi ; bij o de be- 

 schadiging door de springsnuittor 

 (Orchestes Fagi). 



maar tevens ook vrij wel overbodig; want zelden komt het voor, 

 dat twee jaren achtereen de beukengalmug in overmatig grooten 

 getale aanwezig is. — 



Het is hier de plaats, met een enkel woord melding te maken 

 van eene tweede, eenigszins kleinere soort van beukengalmug 

 {Cecidomyia annulijjes Hartig), die hare gallen eveneens op 

 de bladeren van beuken vormt, maar die nooit in zoo groot aan- 

 tal voorkomt. De gallen van deze soort (zie nevensgaande fig., 

 bij a) zijn meer rond, stomp aan den top, minder hard en bruin- 

 achtig wollig behaard. Zij zitten eveneens aan den bovenkant 

 der bladeren, maar zijn toch ook aan de onderzijde zichtbaar door 

 een klein, cirkelrond, eenigszins uitstekend vlakje, in welks mid- 

 delpunt nog weer een eenigszins uitstekend puntje zich bevindt. 



J. RITZEMA BOS. 



