- 119 - 



« Deze spar gedijt in iederen matig goeden tuiiil»odoin; haar 

 groei is slechts in de eerste jeugd eenigszins langzaam ; later 

 ontwilvkelen zich jaarlijks 60-90 cM. lange hoofd sclieuten. De 

 verdiepingen (de kransen van takken) zijn met de grootst 

 mogelijke regelmatigheid aan den stam bevestigd, zoodat niet 

 slechts de kleur maar ook de vorm van den boom een' kolossalen 

 indruk maakt. Vooral ook is dit het geval, wanneer concolor 

 met zijne lichte naalden tegen andere, meer donker gekleurde 

 Conifeeren afsteekt. Men geve hem steeds eene groote vrije 

 ruimte om zich flinl; te kunnen uitbreiden, opdat hij ook later 

 nog, op hoogeren leeftijd, voor de aanraking van andere planten 

 gevrijwaard zij. » 



J. RITZEMA BOS. 



HOE KOfflT HET, DAT SOIÏIS JONGE PLANTJES NA 'T VERROTEN 

 ZOO SLECHT VOORUIT WILLEN? 



Wat ik hier neerschrijf, zal voor den ervaren tuinman niets 

 nieuws opleveren, maar misschien wel voor dezen of genen, die 

 een' grooteren of kleineren tuin bezit en daarin, bij wijze van 

 verpoozing of afwisseling, zelf wel eens wat ^\'erkt. Het is mij 

 gedurig voorgekomen, dat zoo'n tuinliefliebber mij kwijnende of 

 stervende jonge kool- of augurkenplantjes of ook jonge bloem- 

 plantjes zond, die na het verpoten aan 't sukkelen waren 

 geraakt," Nu gebeurde het somwijlen, dat ik aan of in de mij 

 gezonden plantjes geen enkel organisme kon ontdekken, 't welk 

 met eenigen grond als de oorzaak van het kwijnen of sterven 

 zou mogen g(;lden. Volgens mijne overtuiging lag in die gevallen 

 de schuld eenig en alleen in de wijze van verpoten. Men moet 

 nooit eene jonge koolplant, eene jonge augurkenplant, enz bij 



