— 120 - 



't verpoteii weer even diep in den grond plaatsen als zij er in 

 stond, maar altijd veel dieper : eene augurkenplant zelfs zóó, 

 dat de zaadlobben bijkans op de bodemoppervlakte komen te 

 liggen. Men zal misschien zeggen : maar dan komen de jonge 

 planten in een' geheel onnatuurlijken toestand ! 't Is zoo : maar 

 't verpoten zelf is ook iets onnatuurlijks ; en wat voor eene vast- 

 gewortelde plant goed is, is het daarom nog niet voor eene 

 plant, die zoo juist verpoot werd. Bij de jonge plant zijn vóór 

 't verpoten de worteltjes in de deelen van den omgevenden 

 grond ingedrongen; het plantje voedt zich behoorlijk en het 

 staat volkomen vast. Maar een plantje, dat pas verpoot is, 

 staat volstrekt niet vast en heeft ook versterking van zijne hulp- 

 middelen voor voedsel-opname dringend noodig. Zet men het 

 jonge plantje vrij diep, bijv. tot vlak onder de zaadlobben, in 

 den grond, dan staat het veel steviger ; het stengeltje is dan 

 meer beschut en heeft de gelegenheid, worteltjes te vormen. Op 

 deze wijze verpoot, zullen de jonge plantjes gewoonlijk goed 

 aanslaan, — vooral wanneer men ze met een flink kluitje aarde 

 uit den grond heeft genomen, en zoo min mogelijk tijd heeft 

 laten verloopen tusschen het opnemen en het weer uitplanten. 



J. RITZEMA BOS. 



ONKRUID IN DE TUINPADEN. 



Het tijdsclirift - Gartenflora " beveelt het volgende middel aan om 

 het onkruid te dooden, dat gewoonlyk zoo weelderig in de wegen 

 der tuinen opschiet en er zoo moeilijk uit te houden is : 3 kilogram 

 kalk en 1/2 kil. fijn gemalen zwavel worden in een ijzeren ketel met 

 40 liters water goed gekookt. Dit mengsel wordt daarna met 

 80 liters water aangelengd, en met de aldus verkregen vloeistof 

 wordt het onkruid herhaaldelijk begoten. 



