— 125 — 



zemen ; en al dankt de geneeskunde onnoemelijk veel aan den 

 nict-medicus Pasteur, 



In velerlei opzicht kan men de geneeskunde en de ziekten- 

 leer der planten met elkaar vergelijken. Beiden zijn toegepaste 

 vakken, die gebouwd zijn èn oinoctenschap èn op empirie,d[c 

 onder verschillende omstandigheden van zeer uiteènloopende 

 onderzoeksmethoden gebruik maken, maar altijd een bepaald 

 doel voor oogen houden. Dat doel is bij den medicus: het 

 gezond houden of het gezond maken van den mensch ; bij 

 den phytopatholoog : het voorkomen of het tegengaan van ziek- 

 ten en beschadigingen der kultuurge wassen. — Wat het object 

 van studie betreft, zoo beperkt zich de geneeskundige meer 

 dan de phytopatholoog. De geneeskundige houdt zich bijkans 

 uitsluitend bezig met de ziekten van den mensch ; daarnevens 

 'wordt slechts nu en dan studie gemaakt van de ziekten van 

 andere zoogdieren. Maar een medicus denkt er niet aan, 

 ziekten van Protozoën, Coelenteraten en Echinodermen te bestu- 

 dceren. Wanneer' daarvan studie wordt gemaakt, dan ge- 

 schiedt dit niet met het doel om te genezen, maar wel omdat 

 misschien het onderzoek der bedoelde ziekteverschijnselen dezer 

 dieren van belang blijkt te zijn voor de biologische loeten- 

 schappen. Het zijn dan ook in 't algemeen zoölogen, geene 

 medici, "welke zich met die studie bezig houden. 



Ik zei dat de phytopatholoog, wat de objecten van zijne 

 studie betreft, zich minder kan beperken dan de medicus. Zijn 

 doel blijft bescherming van de kultuiirgeivassen tegen schade- 

 lijke invloeden; maar toch moet hij zich ook veel met de studie 

 van de beschadigingen en ziekten van wilde planten bezighou- 

 den. Vooreerst toch kan men onmogelijk aangeven, waarde 

 grens is tusschen wilde planten en kult uurgewassen. Men 

 denke slechts aan al die grassen en papilionaceeën, welke onze 

 weiden vormen en die door het vee met graagte gegeten worden. 

 Welke daarvan zijn kultuurge wassen, welke zijn wilde planten? 



