— 127 - 



ligt voor do hand dat in de bovonvenneldc en in analoge geval- 

 len de uitroeiing der vijanden van eonc gekweekte plant in eenc 

 zekere streek nooit op eenigszins radicale wijze kan geschieden, 

 wanneer men niet tevens daar de in 't wild groeiende planten, 

 die denzelfden parasiet herbergen, zooveel mogelijk uitroeit. 



Er is nog iets. Het is bekend, dat er soorten van planten 

 en dieren zijn, die zich onder zeer verschillende vormen voor- 

 doen, zoodat de kinderen zeer verschillend zijn van hunne 

 ouders, maar volkomen gelijken op hunne grootouders of op 

 een nog vroeger geslacht. Dit is o. a. met sommige zwammen 

 het geval. Peridermium oblongisjwriiün, die op de naalden 

 van den groven den leeft, komt in een' anderen vorm, als 

 Coleosjjoriuin Senecionis, op de bladeren en stengels van ver- 

 schillende soorten van kruiskruid voor. En de « stiproest » 

 onzer granen [Puccinia Ruhigo vera) leeft in een' anderen 

 Vorm op Anchusa en meer onkruiden uit de familie der 

 Asperifoliaceeën. 



Blijkt uit het voorgaande dat de phytopatholoog ook dik- 

 wijls met de ziekten van in 't wild groeiende planten te maken 

 heeft, — het doel van zijn streven blijft steeds : de bevordering 

 van alle takken van bodemkultuur door het tegengaan van al 

 wat den kultuurgewassen kan schaden ; evenals het doei van 

 den medicus blijft : de bevordering van de gezondheid van den 

 mensch, ook al experimenteert hij met muizen en Cavia's. 



Ik wil de parallel tusschen de geneeskunde en de phy- 

 topathologie nog verder doortrekken. Men kan de beide 

 vakken van wetenschap in hoofdzaken op dezelfde wijze 

 indeelen. 



De taak van den phytopatholoog is drievoudig. Ten eerste 

 moet hij trachten de verschillende plantenziekten en beschadi- 

 gingen te herkennen en ze van elkaar te onderscheiden. Hij 

 moet dus nagaan, Melke abnormaliteiten, die bepaald als gevol- 

 gen van de-ziekte of beschadiging moeten worden aangezien, 



