— 135 - 



selen bij de gewassen in 't leven roepen; en nu ligt het voorde 

 hand, dat wie zich met de ziektenleer der gewassen bezig 

 houdt, die voedingstoffen en hare beteekenis voor de plant 

 moet kennen. Verder is er natuurlijk eenige scheikundige kennis 

 noodig voor hem, die wil trachten, stoffen te fabriceeren, welko 

 bepaalde plantaardige of dierlijke parasieten dooden. 



Scheikunde, natuurkunde, dierkunde en vooral plantkunde 

 zijn noodzakelijke hulpwetenschappen voor den phytopatholoog ; 

 maar de meest uitgebreide kennis dezer vakken en de zorgvuldige 

 toepassing van hare onderzoeksmethoden zijn op verre na niet 

 altijd voldoende om hem in staat te stellen, den practicus van ad- 

 vies te dienen. Want deze laatste heeft er heel weinig aan, of hij 

 al den wetenschappelijken naam verneemt van een' parasiet, die 

 zijnen oogst bedreigt; hij wcnscht te weten wat hij moet doen 

 om de plaag te beteugelen of om haar voor 't vervolg te voorko- 

 men; althans hij wenscht den weg aangewezen te zien, om tot 

 een middel te komen. En hij wenscht vóór alles een practisch 

 uitvoerbaar middel. Een buitenlandsch geleerde, die om zijne 

 uitgebreide kennis van fungi wel eens door practici werd 

 geraadpleegd, wanneer zij met eene ziekte van een of ander kul- 

 tuurgewas Ie maken hadden, gaf altijd den raad : «' de zieke 

 planten uittrekken en verbranden. » Met meer vuur sprak 

 niet de Patriarch in « Nathan der Weise » zijn « Thut nichts! 

 Der Jude wird verbrannt » uit, dan hij zijn « Uittrekken en 

 verbranden » Nu is verbranden zeker een radicaal middel; 

 maar ik vraag U hoe dat moet worden toegepast, wanneer op 

 eenige Hektaren gronds tusschen gezonde planten hier en daar 

 zieke staan. Deze raadgeving echter kan nog soms, in den 

 tuinbouw, worden gevolgd; en in geen geval schaadt zij , want 

 niemand denkt er aan, haar in 't groot op te volgen. Maar er 

 zijn wel eens middelen voorgeslagen, die erger waren dan de 

 kwaal ! 



Om een bruik])aar phytopatholoog te zijn moet men — liefst 



