— 204 — [7] 



plaats op jonge takken of bladen ; later worden zij ook aan- 

 getroffen in de druiventrossen, die zij, evenals de andere 

 organen, met hunne uitwerpselen bevuilen. Dit veroorzaakt 

 weinig schade, maar de wasachtige stof, die zij uitscheiden, 

 wordt begroeid met schimmels, die wel eens nadeelig kunnen 

 worden. (Gent.) 



Bestrijding. Voor het einde van den winter wordt de 

 oude, losgekomen schors weggenomen, en de geheele stam 

 wordt zorgvuldig ingeborsteld met een oplossing van zwavel- 

 zuur ijzeroxydule (koperrood, ijzervitriool) a 25-50 "/o- 



b: MossELvoRMiGE ScHiLDLuis {MytUaspis pomorum 

 Bouché; Öoccus conchaeformisG\ne\\n)\eeïi op den appelboom, 

 den meidoorn, enz. — Zie daarover : Het gebruik van Steen- 

 koolteerolie ; Tijdschrift over plantenziekten, V jaargang, 

 4* aflevering, blz. 85. 



5. Cicadellinen. Tot deze familie behooren onder 

 anderen : het schuimbeestje 1) {Cercopis spumaria L.) en de 

 Rozencicade {Typhlocyia Rosae). — Wij werden geraad- 

 pleegd omtrent één geval (Gent), waarin het laatstgenoemde 



1) « Men ziet in Mei en Juni aan heesters en planten veelvuldige 

 hoopjes schuim, omtrent welke het voorgeslacht fabelde, dat zij door 

 den Koekoek werden uitgespogen, waarvan zij den naam van Koekoeks- 

 5po^ verkregen. » (Men noemt dit schuim ook Koehoeksspeeksel, kikker- 

 speehsel of -spoff, lenteschuim.) — « Deze blaasj es ondertusschen worden 

 voortgebracht door een diertje, dat in het midden daarvan huist en dat 

 de larve is van het schuimbeestje. Deze larve is meestal geel, met 

 zwarte oogen, somtijds wit, zeer glanzig. Het volkomen insect heeft 

 een driehoekigen schedel, een blaasvormig verheven en gerimpeld 

 aangezicht, de voorborst voor het schildje uitgesneden en alzoo zeven- 

 hoekig, de voorvleugels lederachtig met weinig aderen, de achterschee- 

 nen met twee groote doornen in het midden en een krans van kleine 

 doorntjes aan het eind. Zoodra het dier voor het laatst verveld is, maakt 

 het geen schuim meer, doch daarentegen heeft het 't vermogen verkre- 

 gen om zeer groote sprongen te maken » (Snellen van VoUenhoven, 

 Gelede dieren van Nederland, blz. 287-288.) — Behalve Cercopis spuma- 

 ria zijn er aantal andere soorten en variëteiten van dit geslacht bekend. 



