[i8j __ 215 — 



zij; hare kiembuizen dringen in het bladweefsel, en vormen 

 aldaar een dicht mjcelium; weldra komen rondachtige, 

 kaneelkleurige, stuivende vlekken met zomer sporen, en ein- 

 delijk bruiüzwarte vlekken met ivinter sporen voor den dag. 

 Bordeaux'sche pap zal hier zeer waarschijnlijk goede diensten 

 bewijzen, indien de ziekte schadelijk dreigt te worden. — 

 Het is in ieder geval raadzaam de afgevallen en droge bladen 

 niet op den grond te laten liggen, maar ze te verzamelen en 

 te verbranden, ten einde zooveel mogelijk de besmetting voor 

 het volgend jaar te voorkomen. 



b ; PucciNiA Malvacearum Mont. Het Roest va?i de 

 makme, de heemst en andere maluwachtige planten, zooals 

 3Ialope, Anoda, Modiola, werd bijna dertig jaar geleden in 

 Europa uit Amerika overgebracht, en sedert enkele jaren ook 

 in België waargenomen. In Vlaanderen heb ik deze zwam 

 in 1889 voor de eerste maal aangetroffen. 1) Sindsdien heb 

 ik ze dikwijls teruggevonden, doch meestal op wilde planten. 

 Zij tast echter ook de Stokroos {Althaea rosea) aan, (Lier 

 1894) 



Aan de onderzijde (zelden aan de bovenzijde) der bladen 

 ontstaan kleine, eerst roodachtig bruine, later donkerbruine, 

 halfkogelvormige verhevenheden, die aan de tegenover- 

 gestelde zijde van het blad overeenstemmen met verkleurde 

 vlekken, welke in diepten van het bladwpefsel gelegen zijn. 



Alleen de winter spor en {telenios'^oreï).) zijn bij deze soort 

 bekend. — Soms wordt de zwam ook op de kelkbladen en 

 op de jonge vruchten aangetroffen. 



Bestrijding : Zooveel mogelijk alle aangetaste bla- 

 den afplukken. — Het is onnoodig de geheele plant uit te 

 rooien, daar het mycelium naar allen schijn beperkt blijft 



1) Zie Botanüch Jaarboek, 4« Jaarg. 1892, Bijdrage tot de mycologi- 

 sche flora van Belgiü door G. Staks; blz. 21. 



