— 216 ~ [19] 



tot de plaats waar de kiembuis van eene spore is binnenge- 

 drongen. 



c : Phragmidium subcorticium Winter. Hei Bozenroest 

 tast zoowel de gekweekte als de wilde rozen aan. Spermo- 

 goniën en aecidiën komen op de bladen, de bladstelen, de 

 kelkbladen en vooral op de stengels voor den dag, waarbij 

 gewoonlijk raisvormdheden (verdikkingen, krommingen enz.) 

 ontstaan. Op de bladen komen eerst gele, stippelvormige 

 hoopjesvan zomersporen tevoorschijn; later ontstaan daaren- 

 boven zeer donkere, onregelmatige, dikwijls ineenvloeiende 

 hoopjes van wintersporen. De wintersporen zijn 4- a 9-cel- 

 lig en dragen aan haar top een kleurloos, kegelvormig ver- 

 lengsel (Gentbrugge]. 



Het beste middel om de uitbreiding der ziekte tegen te 

 gaan bestaat in het wegsnoeien van alle aangetaste organen, 

 daar het mycelium in de overwinterende deelen der plant 

 behouden blijft. 



d : Gymnosporangium Sabinae. Winter. Het Peren- 

 roest tast niet alleen de bladen, maar ook de vruchten van 

 den pereboora aan Aan de bovenzijde der bladen ontstaan 

 roode vlekken, waarop de kleine spermogoniën tot stand 

 komen. Aan de onderzijde vindt men verdikte deelen, 

 waarop de tamelijk groote, fleschvormige aecidiën ontstaan, 

 welke niet aan hun top, maar door zijdelingsche spleten, de 

 aecidiosporen in vrijheid laten. Het is onder deze gedaante 

 dat deze zwam vroeger Roestelia cancellata werd genoemd, — 

 De aecidiosporen kiemen niet op den pereboom, maar op 

 Juniperus Sabina, den Zavelboom Op dezen heester ver- 

 oorzaakt het mycelium van de zwam verdikkingen, waar- 

 op in het voorjaar slijmerige bleeke klompjes, waarin de 

 wintersporen 1) bevat zijn, voor den dag komen. Indien 



1) De wintersporen worden aldus genoemd, omdat zij bij de graan- 

 gewassen, laat in den z<omer gevormd worden en den winter in den 



