[24] 



— 221 — 



harde lichamen, sclerotiën, die uit talrijke, dicht bijeenge- 

 drongen myceliumdraden bestaan. Deze sclerotiën hebben 

 een zwarte schors en een witten inhoud. Men treft derge- 

 lijke sclerotiën vooral in de nabijheid van den wortelhals der 

 gedoode planten aan. In den zomer kunnen de sclerotiën 

 onder gunstige omstandigheden kiemen en aan gesteelde 

 vruchtdragers (apotheciën) het aanzijn geven. 



iny-. ■!/ l^':'^ ;• 



-m 



m 





Fig. 9 : Klaver'kan'ker {Sclerotinia Trifoliorum) . 



Links : een sclerotium dat twee vruchtdragers heeft gevormd. 



In het midden : doorsnede door een stuk van het apothecium (sterk vergroot), 

 dat de niyceliumdi-aden en de sporeblazen (in de meest verschillende ont- 

 wikkelingstoestanden) vertoont. Rechts : een spoi-eblaas (nog sterker ver- 

 groot), met de sporen. 



Vloeibaar mest schijnt de ziekte te begunstigen. Door 

 RosTRUP wordt aangeraden op de besmette akkers gedu- 

 rende verscheidene achtereenvolgende jaren geen klaver te 

 kweeken, of desnoods klaver en gras samen te zaaien, 



24. Schurft van den aardappel. Zie : Tijdschrift 

 over Plantenziekten, 1895, 1 * aflevering, blz. 19. 



25. Vlasbrand. Deze ziekte is in sommige gedeelten 

 van Vlaanderen een verschrikkelijke plaag voor den land- 

 bouwer. De oorzaak is nog niet met zekerheid bekend : 

 volgens Broekema wordt zij waarschijnlijk teweeggebracht 

 door bacteriën, die in den grond leven. Sorauer vond op 

 aangetast vlas eene zwam. 



