15 



Zooals reeds boven werd gezegd, is de nonrups in de eerste 

 plaats een naaldhout-insekt; maar toch versmaadt zij ook de 

 bladeren"_^van loofboomen' niet. Onder de woudboomen is het 

 vooral de beuk, die het moet ontgelden, maar berk en eik 

 worden evenmin gespaard. In geval van nood worden ook 

 heidestruiken en boschbessen kaalgevreten. 



Van de ooftboomen heeft de appelboom van de nonrups te 

 lijden; in mindere mate ook de kerseboom. — Het schijnt 

 dat de pereboom, alsmede kruis- en aalbessenstruiken ver- 

 schoond blijven ; ofschoon het toch nog zeer de vraag is of 

 de nonrups in geval van nood wel ééne soort van boomen 

 geheel ontziet. 



Bij hare vreterij gaat de nonrups in 't algemeen zeer ver- 

 kwistend met de bladeren om. Bij lang gesteelde bladeren 

 (zooals die van den appelboom en de berk) wordt slechts het 

 onderste gedeelte vrn de bladschijf afgevreten en de middel- 

 nerf doorgebeten, zoodat het grootste gedeelte van het blad 

 op den grond valt. Is het blad korter gesteeld, zooals dat 

 van den eik, dan wordt een grooter gedeelte van de bladschijf 

 verorberd ; maar toch wordt de top van het blad versmaad. 

 Hierdoor is de vreterij van de nonrups onmiddellijk te onder- 

 scheiden van die van de plakkerrups, daar deze gewoonlijk 

 niet veel anders dan de hoofdnerf overlaat. 



Of nu de non inderdaad dikwijls zeer veel kwaad doet aan 

 onze boomgaarden en ooftboomkweekerijen, kan ik niet 

 zeggen. 



Het insekt v/ordt hoofdzakelijk besproken in boeken, die 

 den boschbouw of de voor boschbouw schadelijke dieren be- 

 handelen ; en in zulke boeken vindt men slechts ter loops ver- 

 meld, dat het ook wel appel- en kerseboomen kaal vreet. 

 In de boeken, die de schadelijke insekten van onze ooftboo- 

 men behandelen, vindt men gewoonlijk omtrent den nonvlin- 

 der al zeer weinig. Snellen van Vollenhoven echter schrijft 



