17 



Ik kan niet nalaten, hier ter plaatse mijn dank te betuigen 

 aan den Heer E. D. van Dissel, Inspecteur van het Staatsbosch- 

 beheer, die mij veroorloofde bijgaande kaart in dit opstel op 

 te nemen. 



Eene vraag, die ik nu nog wil stellen, is deze: of zich de 

 non ook voor langeren tijd, meer duurzaam, in ooftboomgaar- 

 den kan vestigen; m. a. w. of de non daar jaar op jaar gere- 

 geld tot eene meer of minder aanzienlijke vermeerdering kan 

 geraken. Een positief antwoord kan op deze vraag niet worden 

 gegeven; het feit echter, dat men zoo zelden van vreterij van 

 nonrupsen in ooftboomgaarden leest, maakt het waarschijn- 

 lijk, dat van eene meer duurzame vestiging van nonvlinders 

 in ooftboomgaarden zelden of nooit sprake is. De non is dan 

 ook bij voorkeur een naaldhout-insekt. Loofhout en ooftboomen 

 schijnt zij meestal eerst in geval van nood aan te tasten. — 



Herhaaldelijk heeft men in den laatsten tijd gesproken van 

 nonvlinders in iepen, eiken en ooftboomen, waar men niet 

 met dit insekt te doen had, maar met den plakker, stanmil of 

 zwamvlinder (Liparis dispar), die nauw aan den nonvlinder 

 (Liparis monacha) verwant is , en waarvan het wijfje ook wel bij 

 oppervlakkige beschouwing tamelijk veel op dat van den non- 

 vlinder gelijkt. In sommige streken, waar in 1908 veel nonvlin- 

 ders voorkwamen, was toen ook de plakker vrij algemeen. 

 Het schijnt nuttig, hier in 't kort aan te geven, waardoor 

 de twee genoemde soorten zich van elkaar in hare verschil- 

 lende toestanden van gedaanteverwisseling onderscheiden, en 

 welke verschillen er in de leefwijze tusschen deze beide soorten 

 bestaan, De plakker is een loofhout-insekt, en komt dus ook 

 in ooftboomgaarden en kweekerijen veelvuldig en dikwijls in 

 grooten getale voor ; hij tast bij gebrek aan beter ook wel 

 naaldboomen aan. De non daarentegen is, zooals werd gezegd, 

 meer naaldhout-insekt, en schijnt doorgaans slechts occasioneel 

 op loofhout en op ooftboomen over te gaan. 



