19 



Bij den plakker zijn mannetje en wijfje zeer verschillend. 

 Het eerste heeft eene vleugelspanning van 45 niM., en is veel 

 slanker, vooral smaller van achterlijf, dan het veel grootere 

 wijfje. Kop, borststuk en voorvleugels zijn donker grijsbruin, 

 de voorvleugels met donkerder teekeningen. Het achterlijf is 

 lichtgrijs met zwarte vlekjes; de achtervleugels zijn geelbruin 

 met donkerder vlek. — Het wijfje heeft eene vleugelspanning 

 van 80 mM., hoewel er ook kleinere exemplaren zijn. De kleur 

 van het plompe dier is vuilwit; zoo zijn ook de voor- en 

 achtervleugels, die echter met zwartbruine teekeningen versierd 

 zijn. Het zware achterlijf is aan zijn uiteinde met bruingrijze 

 wolharen bekleed. 



De volwassen rups is hoogstens 50 mM. lang; sommige 

 exemplaren, met name die, waaruit zich mannetjes ontwikkelen, 

 blijven echter aanmerkelijk kleiner. De rugzijde is lichtgrijs 

 met zwart gemarmerd, de buikzijde vuil geelbruin. De kop 

 is groot, geelachtig met twee zwarte overlangsche strepen. 

 Het geheele dier is met vele lange haren bekleed. De 

 eerste drie lichaamsleden dragen op de rugzijde zes, de 

 twee volgende vier, in overdwarse lijnen geplaatste blauwe 

 wratten; terwijl op ieder der volgende leden vier roode wratten 

 staan. 



Men vindt de vlinders van deze soort in Juli en Augustus. 

 Het zeer trage wijfje zit met samengeslagen vleugels tegen 

 boomstammen en schuttingen, en vliegt over dag niet, bij nacht 

 weinig; het laat zich door het vlug rondvliegende mannetje 

 opzoeken. — Het wijfje legt acht dagen na de paring hare 

 300—500 eieren in een of meer groote klompen tegen de 

 boomstammen. Het bedekt deze eihoopjes met de bruine 

 haren van haar achterlijf, welke haren zij tot dat doel los- 

 trekt. De aldus beplakte eihoopen gelijken zeer veel op een 

 stukje zwam. Vandaar de naam „zwamvlinder"; terwijl de 

 naam „plakker" aan het insekt wordt gegeven, wijl het de 



