22 



't achterlijf is zwart, bij 't wijfje, vooral aan de kanten, rozenrood. 



Een klein vrouwelijk exemplaar van den plakker gelijkt, 

 vooral in zittende houding, dus met samengeslagen vleugels, 

 zeer veel op eenen vrouwelijken nonvlinder. De mannetjes van 

 de beide soorten zal men nooit met elkaar verwarren. 



De lengte van de volwassen nonrups bedraagt hoogstens 

 omstreeks 45 mM., meestal minder. De grondtint van de rugzijde 

 is roodachtig of vuilachtig grijs. Op elk lid des lichaams vindt 

 men zes blauwe wratten, en op het tweede lid eene fluweel 

 zwarte, eenigszins hartvormige vlek; op het negende zoowel 

 als op het tiende lid een rood wratje. De rups is in den vol- 

 wassen toestand iets minder sterk behaard dan die van den 

 plakker. — Het zeer jonge rupsje echter is gekenmerkt door 

 de buitengewoon lange beharing van de eerste wratten, vlak 

 achter den kop; de daar geplaatste haren zijn bijkans zoolang 

 als de geheele rups. 



De kleur van den nonvlinder zoowel als die van de nonrups 

 is zeer verschillend. Men heeft zeer donkere, bijkans zwarte 

 exemplaren zoowel onder de vlinders als onder de rupsen. 

 Maar op verre na niet altijd komen juist uit de donkere rupsen 

 ook donkere vlinders te voorsch'jn. In bosschen van grove 

 dennen en van loofhout zijn — naar sommigen beweren — de 

 donkere vlinders meer algemeen dan in bosschen van fijne 

 sparren. 



De nonvlinders verschijnen in den volwassen toestand ge- 

 woonlijk in 't laatst van Juli en in 't begin van Augustus; hoewel 

 in jaren, waarin een ware nonnenplaag" optreedt, sommige 

 vlinders er veel eerder zijn en andere veel later dan gewoonlijk 

 als de tijd van verschijnen wordt opgegeven. Over dag zitten 

 althans de wijfjes, meestal ook de mannetjes, met samengeslagen 

 vleugels tegen de boomstammen; laatstgenoemden echter vliegen 

 bij de minste verontrusting op. Bij nacht vliegen de nonvlinders 

 rrjnd, vooral de meer beweeglijke mannetjes. De wijfjes leggen 



