26 



althans in groote betrekkelijk jonge bosschen, wel nauwlijks door 

 te voeren. Maar juist in boomgaarden lijkt mij het gebruik van 

 lijmbanden heel praktisch ; vooral wanneer men de boomen, nadat 

 de lijmbanden zijn aangebracht, eenige dagen achtereen eiken dag 

 een paar malen eens flink schudt, waardoor de nonrupsen spoe- 

 diger uit de boomen vallen dan anders 't geval zou zijn. In boom- 

 gaarden lijkt het mij 't meest praktisch, gebruik te maken van ge- 

 wone lijmbanden, zooals die tegen den wintervlinder in zwang zijn. 



Mochten er toch rupsen in de boomen zijn achtergebleven, 

 dan kruipt het meerendeel van deze tegen den tijd der ver- 

 popping naar beneden; deze verzamelen zich in massa's boven 

 den lijmring, die haar belet, verder bij den stam neer te dalen. 

 Zij kunnen dan op de plaats, waar zij zich ophoopen, ge- 

 makkelijk worden doodgedrukt. 



Wanneer er in den vliegtijd van 't insekt vrouwelijke vlinders 

 uit de dennenbosschen naar de boomgaarden overvliegen, is 

 het raadzaam, deze, die zich meestal spoedig tegen de stammen 

 neerzetten, weg te vangen, opdat het leggen van eieren zooveel 

 mogelijk worde voorkomen. 



Zijn naar een boomgaard vrij talrijke nonvlinders overge- 

 vlogen zonder dat men in de gelegenheid was, ze tijdig te 

 dooden, dan moet men later te velde trekken óf tegen de 

 eieren óf tegen de jonge rupsjes. 



De eieren worden, zooals reeds werd gezegd, in schors- 

 spleten en onder schorsschilvers gelegd. Men kan dus gedurende 

 den winter de stammen van de ruwe schors ontdoen, nadat 

 men vooraf op den grond zeilen heeft gelegd, op welke de 

 schorsschubben en de daaraan afgezette nonvlindereieren neer- 

 vallen; men brengt alles bijeen en werpt het in 't vuur. Ofwel 

 men besmeert de stammen in 't laatst van Maart met Leine- 

 webersche pap 1); deze droogt tot een korst op en belet de 



1) Over Leinewebersche pap: Zie Ritzema Bos, „Ziekten en Besclia- 

 digingen der Ooftboomen", I. bl. 103, 104. 



