33 



plantenetende vormen, moeten zij tot de nuttigste insecten 

 gerekend worden; zij en hunne larven voeden zich bij voorkeur 

 met blad- en schildluizen. Sommige soorten zijn in de keuze 

 van hun voedsel veel meer beperkt dan andere. Zoo zullen wij 

 aanstonds nader een lievenheersbeestje, Novius cardinalis Muls. 

 bespreken, dat zich slechts met enkele soorten van het schild- 

 luisgeslacht Icerya tevreden stelt. Van een anderen vertegen- 

 woordiger van deze keverfamilie, den uit Kaapland afkomstigen 

 Exochomus nigromaculatus daarentegen, heeft Green aange- 

 toond, dat hij de meest verschillende soorten van bladluizen, 

 bladvlooien en schildluizen voor lief neemt '). 



De wasgele eieren der lievenheersbeestjes worden in hoopjes 

 op plantendeelen afgezet, bij de meeste soorten te midden van 

 bladluiskoloniën, maar altijd zoo, dat zij elkander niet raken. 

 Het aantal eieren, dat gelegd wordt, is bij de verschillende 

 soorten zeer verschillend. Van onze meest algemeene inland- 

 sche soort, Coccinella septempunctata L., leggen de vrouwelijke 

 kevers 20 tot 30 eieren ^), terwijl zij twee, enkele malen drie 

 generaties per jaar vormt. Een vrouwelijk exemplaar van 

 Novius cardinalis daarentegen legt 150 tot 200 eieren; voor de 

 geheele ontwikkeling van af dat het ei gelegd wordt, tot dat 

 de kever uitkomt, zijn 36 dagen noodig, terwijl direct na het 

 verlaten van de cocons bevruchting plaats heeft en den volgenden 

 dag reeds weer eieren gelegd worden. ^) 



De larven der lievenheersbeestjes zijn langwerpig, dikwijls 

 met wratjes of dorentjes en haren bezet en veelal fraai en bont 

 gekleurd. Bij vele soorten heeft men waargenomen, dat de 

 larven, alvorens zij eene luis aanvallen, zich met hun vleezigen 



') The tropical Agriculturist, Vol XVIII, 1898, blz. 131 „Lady-bird beetle 

 and bug." 



*) P. Boeker. Arb. a. d. Kais biol. Anst für Land- u. Forstwirtsch. V. 

 5. blz. 282. 



=*) COQUILLET. Insect Life. Vol II. blz. 70. 



