35 



heden ontleen aan van Deventer's beschrijving van eene soort, 

 weli<e zich met de bladluizen van het suikerriet op Java voedt. 

 „Wanneer de larven van Chrysopa van hun „verheven" ge- 

 boorteplaats afdalen, dan is hun eerste werk, hun lichaam met 

 allerlei kleine voorwerpen, zooals afgestroopte huidjes van 

 luizen en mijten, andere overblijfselen van insecten, boormeel, 

 kleine stukjes blad, plantenharen enz. te bedekken. Zij pakken 

 deze voorwerpen met hun sikkelvormige mondwerktuigen, buigen 

 zoowel den kop en het borststuk als het achterlijf sterk naar 

 de rugzijde, zoodat de bedoelde voorwerpjes met de haak- 

 vormige haren in inraking komen en daaraan blijven hangen. 

 Dit alles geschiedt in een oogwenk en na korten tijd is de 

 kleine larve aan het gezicht van den beschouwer onttrokken. 

 Nu gaat zij op jacht. Op de bladeren rondloopende, tast zij 

 met de sprieten en tasters overal rond; ook het achterlijf is 

 voortdurend in beweging, het best te vergelijken met een vinger, 

 die naar een voorwerp zoekt. Ontmoet nu de larve een geschikte 

 prooi, dan stelt zij zich vlug in positie, de pooten zetten zich 

 stevig op de onderlaag vast, het achterlijf zuigt zich met zijn 

 anus vast en met een ruk wordt de grijptang de prooi in het 

 lijf geslagen. Zij tracht nu deze laatste van het blad af te rukken, 

 wat niet gemakkelijk gaat, omdat de Cfirysopa-larven dikwijls 

 betrekkelijk groote insecten aanvallen. Bij de witte luis hebben 

 zij bovendien veel last van de was, waarmede deze bedekt is; 

 toch laten zij zich daardoor niet afhouden en ten slotte ziet 

 men, dat de larve de luis met opgelichten kop vrij in de tang 

 houdt. Deze wordt nu diep in het lichaam der luis ingeboord 

 en haren inhoud opgezogen. Dit gaat zeer vlug en buitengewoon 

 handig. Onder de loupe kan men zien, hoe de luis allengs in 

 elkaar schrompelt, hoe de tangen tot in de kleinste plooien en 

 zelfs in de ledematen gestoken worden, opdat niet het minste 

 vocht overblijft. De luis wordt om en om gedraaid, uitgeperst, 

 gekneed, enz., zoodat ten slotte alleen het sterk verfrommelde 



