36 



velletje overblijft, dat dadelijk op den rug vastgehecht wordt. 

 Daar de Chrysopa-larven zeer vraatzuchtig zijn, zoo vraatzuchtig 

 zelfs, dat zij elkaar in gevangenschap opeten, wanneer men hun 

 niet zeer veel voedsel geeft, zoo hoopen zich de leege velletjes 

 op den rug snel op; zij kunnen op het laatst niet meer direct 

 aan de haakvormige haren vastgehecht worden en zouden aan 

 weerszijden van het lichaam neervallen, indien zij niet door de 

 uitsteeksels der lichaamsringen en de daarop ingeplante, met 

 kleine doorntjes bezette lange haren tegengehouden werden. 

 Ten slotte zijn de larven geheel gemaskerd; slechts de grijptang 

 en de punt van het achterlijf blijven onbedekt, en zij doen zich 

 dan voor als wandelende, afgeronde, volumineuse, grijze hoopjes 

 vuil. Als zoodanig neemt men ze gewoonlijk op de door luizen 

 aangetaste rietbladeren waar. ') 



Voor ik van de gaasvliegen afstap, nog een enkel woord over 

 de mierenleeuwen, de larven van dieren, welke aan de water- 

 nimfen zeer verwant izijn, maar er zich door hare korte, knots- 

 vormige sprieten van onderscheiden. De plompe larven van 

 deze dieren voeden zich met allerlei kleine insecten, welke zij 

 bemachtigen in in het zand gegraven, trechtervormige vang- 

 kuilen. 



Bij de roofvliegen, die tot de tweevleugelige insecten behooren 

 en aan wie dus beter dan aan de zooeven besproken dieren 

 de naam vlieg past, zijn het wederom de volwassen insecten, 

 die nuttig zijn. De roofvliegen zijn slanke, ja zelfs magere 

 vliegen, v/ier kop op de kruin meer of min ingedrukt, en 

 van onderen zoowel als aan weerskanten behaard is; de sprieten 

 bestaan uit drie leden. Met hare krachtige pooten grijpen zij 

 haar slachtoffer, dat dikwijls grooter is dan zij zelve, beet, 

 boren met hare, tot een enkel lancctvormig stuk vergroeide 



') „De dierlijke vijanden van het suikerriet en hunne parasieten" door 

 W. VAN Deventer. 1906 biz. 175 en 176. 



