37 



bovenkaken door de huidbekleeding heen en zuigen het ver- 

 volgens uit. Rozenkevertjes o. a. worden veel door roofvliegen 

 vervolgd. 



De zweefvliegen worden zoo genoemd, omdat zij zich dikwijls 

 langen tijd zwevende in de lucht houden; daarom en ook 

 omdat zij meestal opvallend zwart en geel gekleurd zijn, ziet 

 men ze wel eens voor wespen aan; het voorkomen van slechts 

 twee vleugels doet ze bij nadere beschouwing als vliegen 

 kennen. De larven van deze insecten, die, als van alle twee- 

 vleugeligen, pootloos zijn en daarom maden genoemd worden, 

 voeden zich met zeer verschillende stoffen, maar van vele is 

 bekend, dat zij van bladluizen leven. Bij nauwkeurige waar- 

 neming van zulke vliegen, kan men zien, hoe zij plotseling 

 op de zich in hunne buurt bevindende, met luizen bezette 

 bladeren neerschieten, en zich daar een oogenblik ophou- 

 den, om dan opnieuw te gaan zweven. Tusschen de luizen 

 kan men dan met de loupe de witte eieren vinden, terwijl 

 men somtijds ook reeds larven tusschen de luizen opmerkt. 

 Deze laatste doen aan kleine slakken denken; zij zijn van 

 wratjes voorzien, terwijl hunne kleur groen of geelachtig of 

 ook wel min of meer bont is. Zij hebben geen duidelijk 

 afgezetten kop en geen oogen, maar zoeken hun prooi door 

 zich uit te rekken en met het vooreinde rond te tasten, terwijl 

 het achtereinde op het blad is vastgezogen. Zijn er geen luizen 

 in het bereik der larve, dan verplaatst deze zich een weinig, 

 waarbij het lichaam golvende bewegingen maakt; de larve zuigt 

 zich van achteren vast en het voorste uiteinde begint wederom 

 rond te tasten. Komt de larve hierbij met eene luis in aanraking, 

 dan wordt deze met de mondopening, die den vorm van een 

 klein zuignapje heeft en van haakvormige kaken voorzien is, 

 gepakt, met de stiletvormige mondwerktuigen aangeboord en 

 daarna zorgvuldig uitgezogen, zoodat na korten tijd slechts 

 nog het velletje der luis overblijft. 



