44 



Maar het hier medegedeelde is genoeg om een denkbeeld te 

 geven van de levenswijze der sluipwespen. Ieder, die zich wel 

 eens bezig houdt met het opkweeken van vlinders uit rupsen, zal 

 nu en dan teleurgesteld zijn door het verschijnen van parasieten 

 uit de rups of uit de pophuid, maar tevens zal hij, wanneer 

 zijne kweekproeven een zekere uitgebreidheid hebben aange- 

 nomen, zich door tal van interessante waarnemingen over de 

 betrekkingen tusschen hospes en parasiet voor zijn teleurstelling 

 schadeloos kunnen stellen. 



Voor wij van de vliesvleugelige insecten afstappen, dienen 

 nog enkele woorden aan de familie van de graafwespen gewijd 

 te worden. Eigenlijk mag men ook hier niet van eene familie 

 spreken, daar men onder den naam graafwespen weer eene groep 

 van families samenvat, die in hunne levenswijze eene groote 

 overeenkomst vertoonen. Dit zijn z.g. solitaire of niet gezellig 

 levende wespen, die de gewoonte hebben eene levende prooi, 

 bestaande *uit insecten of insectenlarven, door een steek van 

 haren angel te bedwelmen, haar vervolgens in den grond te 

 begraven en er dan een ei bij te leggen. Daar de bedwelmde 

 prooi een langen tijd in dien toestand blijft en niet in rotting 

 overgaat, zooals het geval zou zijn, wanneer zij door haren 

 vijand gedood was, vindt de na eenigen tijd uitkomende graaf- 

 wesplarve haar voedsel klaar staan. Zij leeft een tijdlang in 

 haar slachtoffer zonder het nog te dooden; eerst tegen dat de 

 wespmade volv/assen is, heeft zij zijn dood veroorzaakt. Niet 

 alleen boven den grond levende insecten worden aangetast 

 om vervolgens begraven te worden, ook in den grond weten 

 de graafwespen engerlingen en ander gedierte op te sporen. 

 Sommige soorten van graafwespen dooden hare prooi direct 

 en verzamelen de afgemaakte insecten onder den grond als 

 voedsel voor hare nakomelingschap. 



Wij hebben hier overgangsvormen van de van roof levende 

 dieren tot de parasieten. De van roof levende dieren toch zijn 



