46 



parasieten aangetast. De moedervlieg, niet in het bezit van een 

 legboor, legt haar ei of larve (sommige soorten brengen n.1. 

 larven ter wereld) buiten op het lichaam van den gastheer, 

 en de larve van den parasiet boort zich op een weeke plek, 

 meestal tusschen twee lichaamssegmenten, naar binnen. 



Van een onzer meest algemeene soorten echter heeft Oude- 

 MANS waargenomen, dat zij hare larven m.et behulp van een 

 gootvormigen „legstekel" ent door de huid heen in het lichaam 

 van den hospes'). Een door deze vliegen tot slachtoffer gekozen 

 rups herbergt in den regel slechts ééne larve; soms meer dan 

 ééne, maar slechts zelden m-eer dan ongeveer een dozijn. Het 

 stadium, waarin de gastheer sterft, schijnt af te hangen van 

 de door hem op het oogenblik der infectie bereikte grootte 

 en het aantal parasieten, dat hij herbergt. In de meeste gevallen 

 sterft een aangetaste rups reeds voor de verpopping en komen 

 de vliegmaden uit de leege huid te voorschijn om zich in den 

 grond te verpoppen. Brengt de rups het nog tot pop, dan brengen 

 de parasieten hunne verpopping binnen hunnen gastheer tot 

 stand. Op deze wijze kunnen sommige parasietvliegen zich min 

 of meer naar de omstandigheden schikken en hiermede hangt 

 ongetwijfeld samen het feit, dat de parasietvliegen in de keuze 

 van haren hospes in den regel minder beperkt zijn dan de sluip- 

 wespen. De poppen der parasietvliegen doen zich altijd voor 

 als donkerbruine tonnetjes. 



Overgaande tot de bespreking van het oeconomisch belang 

 der entomophage insecten, dien ik in de eerste plaats de reeds 

 in het begin van dit opstel genoemde algemeene beschouwingen 

 van professor Ritzema Bos over de rol, welke de van roof 

 levende dieren en die^ welke de parasietische organismen ten 



') Dr. J. Th. Oudemans. Ned. Tijdschrift voor Geneeskunde, 1899, Deel II, 

 blz. 849. 



