een parasietenkenner bij uitnemendheid, van wiens studie ik 

 in het vervolg van dit opstel nog herhaaldelijk gebruik zal 

 maken, worden als zoodanig de volgende factoren genoemd: 



1ste. De secundaire of hyperparasieten, die wederom door 

 tertiaire parasieten kunnen zijn bewoond. 



2de, De andere entomophage soorten, die ten koste van 

 denzelfden gastheer leven en die met hunne medeparasieten 

 een strijd om het bestaan voeren. 



3de. De phytophage insecten, die in levenswijze met den 

 gastheer overeenstemmen en hem derhalve concurrentie aan- 

 doen. 



4de. Vijanden uit andere klassen van het dierenrijk, die ten 

 koste van de phytophage soort leven. 



5de. De weersinvloeden, die op den gastheer en zijn vijanden 

 en vrienden in de dierenwereld inwerken. 



6de. De snelheid, waarmede de verschillende generaties van 

 de phytophage soort en die van haren parasiet elkaar opvolgen. 



7de. De soms zeer veranderlijke duur van de periode, ge- 

 durende welke de eieren der phytophage soort worden gelegd» 

 en van de periode, gedurende welke de ontwikkeling der ver- 

 schillende individuen zich afspeelt. 



8ste. Het voorkomen van eene dergelijke veranderlijkheid bij 

 den parasiet. 



Ter verduidelijking van de werking van den onder 7 genoemden 

 factor, wordt er door Marchal op gewezen, dat de periode, 

 gedurende welke de sluipwesp Encyrtiis fiiscicollis hare eieren 

 legt, veel korter is dan de legtijd der spinselmot, in welker 

 eieren zij parasiteert. Hoe talrijk ook deze sluipwesp moge 

 zijn, toch kan zij nooit alle motteneieren aantasten. Van de 

 Hessische mug, den graanvijand, die met stroo van tarwe en 

 rogge over allerlei landen verbreid geworden is, kunnen, wanneer 

 de omstandigheden voor hare ontwikkeling gunstig zijn, in 

 Frankrijk 5 a 6 generaties per jaar voorkomen. De ontwikke- 



