64 



zal het natuurlijk, vóór men tot het gebruik van door gaas afge- 

 sloten bewaarplaatsen voor de schadelijke insecten overgaat, 

 gewenscht zijn eerst door microscopisch onderzoek of door 

 eene proef in 't klein na te gaan of er wel genoeg sluipwes- 

 pen aanwezig zijn. Men kan voor zulk eene proef in 't klein 

 de eieren of larven eenvoudig eenigen tijd in een bedekt glas 

 houden, zoo noodig met voedsel. 



Veel gemakkelijker is het de sluipwespen der zich blijvend 

 vastzuigende schildluissoorten (die van de familie der Diaspinen) 

 te sparen, daar men volstaan kan met het verzamelen van de 

 met deze luizen bezette takken in open vaten. Terwijl deze 

 schildluizen zich niet verplaatsen kunnen en ook niet op de 

 afgesneden takken in leven blijven, zullen de gevleugelde 

 parasieten, bijna uitsluitend zeer kleine sluipwespen van 

 het geslacht Aphelinus en eenige verwante geslachten — 

 samengevat onder den naam Aphelininae, — bij 't uitkomen 

 zich van een nieuwe prooi voor hare nakomingschap meester 

 maken. Wenscht men insecticide besproeiïngen of berookingen 

 toe te passen, dan verdient het aanbeveling van te voren de 

 ergst aangetaste takken af te snoeien, deze te bewaren, en ze 

 later zoo te plaatsen, dat de vrijkomende sluipwespen de even- 

 tueel in leven gebleven schildluizen weer gemakkelijk kunnen 

 bereiken. 



Aan de sluipwespen van de groep der Aphelininae heeft men 

 dikwijls eene zeer groote economische beteekenis toege- 

 schreven. HowARD, de beste kenner van deze groep van pa- 

 rasieten, waarschuwt echter voor overschatting van hunnen 

 invloed, en heeft aangetoond, dat men het nuttig werk, dat 

 zij verrichten, in sommige gevallen te hoog heeft aangeslagen. 

 Zoo zou, volgens sommigen, in Californiü aan de aantasting 

 van OY/"«s-soorten door Diaspis mnygdali een einde zijn 

 gemaakt door de tot deze groep behoorende Aspidiotophagus 

 citrinus. Bij nader onderzoek bleek evenwel, dat bij het ver- 



