71 



takken worden gehangen van de planten, op welke men een 

 Coccinellidenkolonie wenscht aan te brengen. Op deze wijze 

 kweekende, behoeft men de insecten niet aan te raken en worden 

 ze dus niet gewond, hi Lissabon wordt bovendien de vermenig- 

 vuldiging meer in 't groot, in gazen kooien, voortgezet. Bij het 

 kweeken van lievenheersbeestjes moet men overigens altijd voor 

 eene ruime hoeveelheid voedsel zorgen, met het oog op de 

 kannibaalsche gewoonten dezer dieren. Wanneer men kevers 

 en larven te samen opsluit, dan zullen niet zelden de eerste de 

 laatste verorberen. De aanwezigheid van wat doode bladeren 

 en mos, waarin zich de larven voor hunne vervellingen en voor 

 de verpopping kunnen verbergen en waarin de eieren kunnen 

 worden gelegd, is bij het kweeken zeer gewenscht. 



Hoe schitterend de verkregen resultaten ook zijn, men mag 

 niet uit het oog verliezen, dat Novius cardinalis nooit volkomen 

 de schildluis in kwestie heeft kunnen uitroeien; hij brengt de 

 schildluis, waar zij zich sterk vermenigvuldigd heeft tot een 

 klein aantal terug, maar verhindert niet, dat zij zich over steeds 

 grootere gebieden verspreidt. 



Intusschen hebben vele onderzoekers, onder wie Alex. Craw 

 in de eerste plaats genoemd moet worden, zich beziggehouden 

 met de vraag of ook andere insectenplagen door het invoeren 

 van parasieten konden worden bestreden. Men ging daarbij uit 

 van de gedachte, dat wel voor elk schadelijk insect een land 

 zou zijn te vinden, waar deze soort zoodanig door hare vijanden 

 wordt in bedwang gehouden, dat zij er ternauwernood meer 

 onder de cultuurvijanden is te rekenen. Dit land zou dan onge- 

 twijfeld het vaderland van die schadelijke soort zijn en uit haar 

 vaderland moest men ook de parasieten importeeren '). 



') Deze gedachtengang van Alex. Craw vindt men o.a. weergegeven in 

 een artikel van den Heer Harteveld over de nonvlinder'oestrijding in het 

 Ned. Landbouwweekblad van 23 Jan 1908. 



