87 



Grieksch „Anthrax", en uit dit woord en het Grieksche woord 

 „nosos" (ziekte), stelden zij het woord „anthracnose" samen, 

 welk woord in vele streken voor de bedoelde druivenziekte 

 het burgerrecht heeft verkregen. De Bary en Millardet verander- 

 den dezen naam in „anthracose", welk woord minder juist 

 schijnt. 



Zooals het met de meeste plantenziekten gaat, treedt ook 

 de anthracnose het eene jaar veel meer verwoestend op dan 

 het andere. Zulks hangt vooral af van atmospherische invloeden. 

 Vooral de jaren 1839, 1848 en het tijdperk van 1874 — '78 waren 

 in de wijnbouwende streken berucht door het ernstig optreden 

 der anthracnose. 



Tegenwoordig kan men wel zeggen, dat deze wijnstokziekte 

 in geen enkel land ontbreekt, waar de druif in 't groot, voor 

 de wijnproduktie, wordt gekweekt. In Frankrijk komt zij in 't 

 algemeen in de Noordelijke streken (Champagne, Bourgogne, 

 enz.) minder voor dan in de Zuidelijke (Gironde, Languedoc). 

 In Zwitserland is zij bekend in het Pays de Vaud, in Genève, 

 bij Zurich; in Duitschland in de Rijnlanden ; in Italië in Ligurië, 

 Lombardije en Toscane; verder in Portugal, Spanje, Grieken- 

 land, Turkije, in Algerië en Tunis; maar óók in Amerika en 

 in Australië. In Amerika schijnt zelfs de Anthracnose veel 

 meer schade teweeg te brengen dan in Europa '). 



Het is echter zeer waarschijnlijk, dat verschillende andere 

 ziekten van den wijnstok herhaaldelijk met de eigenlijke anthrac- 

 nose verward zijn geworden. Zoo heeft indertijd de Bary het 

 in Noord-Amerika voorkomende „Black rot" als identiek met 

 de anthracnose beschouwd, wat later is gebleken onjuist te 

 zijn ^). Wat men daarentegen in 't Kaapland en elders in Zuid- 



') Viala, „Les maladies de Ia vigne", 3ième éd. pag. 207. 

 -) Prillieux „L'anthracnose de la vigne", „Buil. de la Soc. myc. de France", 

 14 Nov. 1879. 



