96 



A. Kwalen, die zich l)ij de rijpe of 

 ^^1^ rijpende druiven verfoonen. 



^^-^^ ^ ^^ \. Steelziekie. Deze is het eerst te 



^ ' zien aan de stelen der bessen of wel 



aan de as, welke deze draagt; deze 



aangetaste deelen worden bruin, schrom- 



^^ pelen meer of min inéén, en worden 



Fig. 1. Druiven, eerst kort ten deeie met kleine wratjes bedekt. De 

 geleden ziek geworden , . , , , , ,,■ 



door „steeiziekte". Zij zijn druiven zelve worden eerst natrottig, 



(py 



bezet met knobbeltjes lichtgrijs, aschgrauw of bruin (fig. 1); 

 lykniden van Conwthv- & j > » \ » /> 



riiim Diplodiella). ' later schrompelen zij inéén en gaan 



verdrogen (fig. 2) ; ook breken aan 

 hare oppervlakte kleine, kleurlooze '^^g; 



of zalmkleurige, later grauw of bruin \G, 

 wordende knobbeltjes of puistjes ^^ 

 (pykniden van de zwam Coniothyriiim ^ ^' " 

 Diplodiella Saccardo, die de steei- 

 ziekte veroorzaakt) naar buiten. Ten 

 slotte beginnen de druiven er uit 

 te zien als rozijnen; maar worden 

 nooit broos (zooals bij het „Black 

 rot"; zie bl. 99). De verdroogde 



deelen van den druiventros kunnen p,Q 2. Stuk van eendrui- 

 ten slotte afbreken. — De steel- ventros, aangetast door de 



„steeiziekte" in een later sta- 

 ziekte komt vooral op in kassen dium (verkleind). 



gekweekte druiven voor, en wordt door hooge temperatuur en 

 vochtige atmospheer in de hand gewerkt. 



2. Verdrogen van de druiven (waardoor zij rozijnachtig wor- 

 den), ten gevolge van voortdurend droog, heet, zonnig weer, 

 wanneer de rijpende druiven niet voldoende door loof v/orden 

 overschaduwd ; dus bijv. wanneer vooraf de bladeren door in- 

 sekten zijn opgevreten. — De door boven aangegeven oorzaak 

 verdroogde druiven kunnen soms wel gelijken op die, welke 



