97 



lijden aan de steelziekte (no. 1); maar hier zijn de stelen vol- 

 komen gaaf, en de knobbeltjes of puistjes ontbreken op de 

 verschrompelde druiven. 



3. Rotting der rijpe bessen, -^-r^ 



die later door zv^^amzoden (van Ik tri 



Biotrytis cinerea of van Monilia) ^ ^ j ^ 



worden bedekt. In plaats van de p.^ 3 ^^.^^-^^ ^^^^^^ .^^^.^ ^^ j^,^,^^^^ 



grijswitte zwamzoden kunnen la- sklerotiën van de zwam Sderotinia 



ter donkerbruine, liarde lichaam- Fuckeliana, A\q eerst grijze zwam- 



, ,, ,... X , kussentjes vormt, grootendeels be- 



pies (sk erotien) worden aange- , . •, -a- a u 1 a 



^> v^""^ j ö staande uit conidieadragers, bekend 



troffen. (Fig. 3.) onder den naam Botryiis cinerea. 



Kwalen {misvorming en groeibelemmering) bij de nog 



. onrijpe bessen. 



1. De (gewone) driiivenziekte, de ware 

 meeldauw, het „wif of het „Oïdiunf, ver- 

 oorzaakt door de meeldauwzwam Oïdiiim 

 Tiickeri(=^ Uncinulqspiralis). De druiven, die 

 soms nog zeer klein zijn, wanneer ze worden 

 aangetast, soms echter eerst in een meer 

 gevorderd stadium van groei ziek worden, 

 worden eerst met eene spinragachtige be- 

 kleeding, later met een meelachtig poeder 

 Fiü. ^. L;iuiven, bedekt. Als zij vroeg worden aangetast, 



aangetast door den blijven zii zeer klein. Zii groeien soms scheef, 

 waren meeldauw i ~ j 



(Oïdium Tuckeri). en barsten zeer vaak open, zoodat zelfs 



de pitten van buiten af zichtbaar worden. Op de oppervlakte 



der aangetaste druiven vormen zich bruingrijze kurklagen. (fig. 4.) 



2. De valsche meeldauw, (fig. 5 en 6). De druiven worden 

 loodkleurig grijs en schrompelen inéén. 

 Wanneer de omgevende lucht rijk is aan waterdamp, dan 

 verschijnt een witte schimmel aan de oppervlakte der druiven. 



