101 



ziektesymptoom het eerst onze aandacht valt. Wanneer men de 

 wratjes, als zij nog bleekgeel zijn, aanraakt, bemerkt men, dat 

 zij vrij vast aan de takken zijn vastgehecht. Drukt men ze plat, 

 dan komt er een geelwit smeer uit, in hetwelk zich ternauwer- 

 nood met het bloote oog waarneembare korreltjes bevinden. 

 Later worden de wratjes bruin, van den inhoud blijft niets meer 

 over dan wat wit stof, terwijl de wand, die aanvankelijk vliezig 

 was, zich nu voordoet als een stevig, bruin huidje, het notedopje 

 van zooeven. 



Nog een ander abnormaal verschijnsel is met het bloote oog 

 aan de door het zwart aangetaste perzikboomen te zien, maar 

 dit ontsnapt meestal aan de aandacht der oofttelers. Vanaf den 

 herfst, wanneer de boomen hunne bladeren verloren hebben, 

 tot in het volgend voorjaar vindt men op de twijgen talrijke 

 lichtbruine, ovale, vliezige schilfertjes, tot 2 m.M. lang en ruim 

 half zoo breed (fig. 1). Zij zijn, in tegenstelling met de lichtbruine 

 kurkwratjes, waardoor de ademhaling der takken plaats heeft 

 (de zoogenaamde lenticellen), zoo geplaatst, dat hunne lengteas 

 in richting weinig of niet afwijkt van de lengteas van de takken 

 zelve. Ook hierdoor onderscheiden zij zich van de lenticellen, 

 dat zij zonder eenige moeite met den nagel kunnen worden 

 opgelicht. Soms zitten zij verspreid, maar ook wel zijn er eenige 

 bij elkaar geplaatst, niet zelden elkaar gedeeltelijk bedekkend. 

 Wanneer men een vergrootglas te hulp neemt, ziet men, dat 

 in lengterichting midden over zulk een schilfertje een eenigszins 

 uitstekende, lichter gekleurde lijst loopt, terwijl zeer flauw straals- 

 gewijs gerangschikte plooien nabij een groot gedeelte van den 

 omtrek zijn waar te nemen. 



Wie de zooeven besproken notedopjes oplettend bekijkt, 

 kan ook daarop zulkeene lijst in lengterichting en zulke straals- 

 gewijze plooien zien, zoodat het voor de hand ligt aan te nemen, 

 dat zoowel deze voorwerpen als de schilfertjes, ontwikkelings- 

 stadiën zijn van één en hetzelfde organisme. Menig prakticus 



