102 



zal verbaasd zijn te hooren, dat dit vliezig schilfertje een dier 

 is en toch kan hij, die den tijd heeft om ze herhaaldelijk gade 

 te slaan, bemerken, dat er den geheelen winter door exem- 

 plaren bij zijn, die zich bewegen. Zij zijn dan een weinig 

 opgeheven, alsof er zich pootjes onder bevonden en de eigenaar- 

 dige wijze van voortbeweging doet denken aan eene schildpad. 



Wanneer wij over een microscoop beschikken, kunnen wij 

 zien, dat het dier in kwestie toch nog beter door de natuur 

 bedeeld is, dan men bij oppervlakkige kennismaking zou zeggen. 

 Figuur 2 geeft het, van de buikzijde gezien, weer. Twee oogen, 

 in de figuur juist aan den omtrek gelegen, twee sprieten en een 

 snuit, die van een' langen, dunnen zuigborstel is voorzien, geven 

 de plaats aan van het gedeelte, dat hier ternauwernood kop ge-r 

 noemd mag worden. Ongeveer ter weerszijde van dezen snuit 

 ziet men het bovenste paar pooten, waarvan er een is dubbel- 

 geslagen. Het gedeelte van het lichaam, waar zich de volgende 

 beide paren bevinden, toont aan den omtrek nog iets, wat 

 herinnert aan geledingen, terwijl daarvan ook in het achterlijf 

 nog iets is waar te nemen. Door al deze eigenschappen ver- 

 raadt het dier, dat het tot de klasse der insecten, en wel tot 

 de orde der snaveldragende insecten behoort, terwijl het zich 

 door zijn schildpadachtig uiterlijk als een vertegenwoordiger van 

 de schildluizen doet kennen. 



Reeds voor de vormverandering heeft plaats gehad, die het 

 dier in Mei plotseling in 't oog doet vallen, heeft de huid aan 

 de rugzijde de gedaante van een stevig, wasachtig schildje 

 aangenomen. Aan de achterzijde van het lichaam is dit schild, 

 zooals de figuur laat zien, ingestulpt. Hier eindigt het spijs- 

 verteeringskanaal, hier bevindt zich dus de anus, door welken 

 de suikerhoudende vloeistof wordt afgescheiden, die men ge- 

 woonlijk met den naam honingdauw bestempelt. 



De sterke opzwelling, waardoor de luizen in het einde van 

 April plotseling in 't oog vallen, moet worden toegeschreven 



