105 



zich voort te bewegen ; later verliezen zij dit vermogen en 

 zwellen sterk op. Onder deze familie onderscheidt men weer 

 twee geslachten: het geslacht Lecanium, waarbij het schild 

 tijdens de vorming en het uitkomen der eieren op het plantendeel 

 blijft zitten, en het geslacht Piilvinaria, waarbij de eieren tegelijk 

 met eene zoo dichte, wollige wasdradenmassa gevormd worden, 

 dat het schild door deze massa wordt opgeheven. Zooals uit 

 het voorgaande blijkt, behoort de hier besproken vijand der 

 perziken tot het geslacht Lecanium. Terwijl nu de naam schild- 

 luizen, in engeren zin, beperkt is tot de los onder een schild 

 levende en gedurende hun gansche bestaan min of meer plat 

 blijvende soorten, is men gewoon de vertegenwoordigers 

 der geslachten Lecanium en Pulvinaria wegens de notedop- 

 vormige gedaante, die zij tijdens de vorming der eieren aannemen, 

 met den naam „dopluizen" te bestempelen. De dopluizen 

 scheiden, evenals de bladluizen en de andere schildluizen, honing- 

 dauw af. Deze honingdauw vormt een' uitstekenden voedings- 

 bodem voor saprophytisch levende schimmels, waarvan de sporen, 

 door luchtstroomingen voortbewogen, op het kleverig vocht 

 blijven hechten. Zoogenaamde roetdauwzwammen zijn het, die, 

 ofschoon zelve niet in de bladeren binnendringend, weldra alle 

 plekken, waar de honingdauw op neergedroppeld is, zwart 

 kleuren, en die de gaswisseling, welke aan de oppervlakte dier 

 plantendeelen plaats heeft, belemmeren en aldus de schade, die 

 de luizen door het opzuigen van plantensappen aanbrengen, 

 nog vergrooten. De perzikbladluizen scheiden ook honingdauw 

 af, maar de grootere hoeveelheden, die aanleiding zijn, dat de 

 praktici spreken van „het zwart" (Fr. „la fumagine") zijn van 

 de dopluis afkomstig. Terwijl het insect zelf niet op de vruchten 

 leeft, openbaart zich zijne schadelijkheid doordat de vruchten 

 klein blijven en met roetdauw zijn bezoedeld. 



Ofschoon het na het voorafgaande duidelijk is, dat het dier, 

 dat het onderwerp van deze bespreking uitmaakt, eene dopluis 



