110 



aalbes, zwarte bes en kruisbes. Vierder werd zij aan het instituut 

 voor Phytopathologie toegestuurd op framboos, Biixiis scmper- 

 virens, Tfiuya occidentaüs en Vibiinmm niacrocephaUim. Op den 

 wijnstok komt zij in ons land^lang niet tot zoo groote verme- 

 nigvuldiging als op den perzik. 



Ofschoon L. corni op aal- en kruisbes in sommige jaren nogal 

 talrijk kan zijn '), brengt zij in struiken, waar de wind flink 

 door kan strijken, toch lang niet die schade aan, welke men 

 in perzikkassen van haar ondervindt. Tegen ons guur en vochtig 

 klimaat zijn de dophiizen slecht bestand; men vindt ze dan 

 ook voornamelijk op beschutte plaatsen en in dichte struiken 

 op eenigszins verborgen plekken. 



Uit het volgende geval büjkt, hoezeer de perzikdopluis van 

 de uitwendige omstandigheden afhankelijk is. Een perzikboom, 

 zwaar geteisterd door dit insect en geheel bedekt met roet- 

 dauw, werd buiten in den vrijen grond geplaatst, en de kwaal 

 verdween na eenigen tijd. Later kreeg deze boom eene plaats 

 aan de zuidzijde van een' muur. Het zwart is toen, ofschoon 

 in veel minder hevige mate, teruggekomen. Ook zoekt men 

 in de kweekerijen, waar jonge perzikboomen des zomers op 

 het vrije veld staan, de ziekte te vergeefs. 



Vooral waar men vroege, zuidelijke variëteiten, Cardinal Ie 

 Vinqueur, vroege Montagne en Amsden in stookkasscn teelt, heeft, 

 volgens ervaringen in Loosduinen opgedaan, het zwart veel 

 teleurstelling gebaard, terwijl de latere maar toch in het 

 Westland nog veel gekweekte variëteiten, Zwolsche, Aiberta, 

 en ook de late Montagne minder sterk schijnen te worden 

 aangetast. Dat het zwart meer \at heeft op zwak groeiende, 



') Zie o.a. dit tijdschrift j^- 1907, biz. 66 eri jaarverslag van liet insti- 

 tuut voor Phytopathologie "over 19U7 in „Mededeelingca van de Rijks 

 Hoogere- Land-, Tuin- en Boschbouwschool", 1['()8 bIz. 98. 



