112 



van de sluipwespen van de groep der Aphelininae, de zeer 

 kleine sluipwespen, die in schildluizcn leven, wa? zoo wel- 

 v^iilend de door mij opgekweekte exemplaren te determineeren. 

 Het is de, ook in Amerika gevonden soort Coccophagas lecanii 

 FiTCH. In de kas, waar ik in 1908 deze sluipwesp aantrof, 

 trad zij in 1909 even sporadisch op als in het voorgaande 

 jaar ; daarom verwacht ik van deze sluipwesp bij de verdel- 

 ging van de perzikdopluis weinig hulp. Ook werden door mij 

 galmugmaden gevonden, die zich met de perzikdopluis voedden. 

 Volwassen muggen heb ik hieruit nog niet kunnen opkweeken, 

 zoodat met zekerheid nog niet de soort is op te geven. Maar 

 ook deze maden zijn niet algemeen en bovendien door hare 

 kleinheid zoo weinig opvallend, dat het ondoenlijk is haar 

 als bondgenoot in den strijd tegen de luis te sparen. Eene 

 nadere beschrijving van de genoemde nuttige insecten kan 

 dus, als niet van direct belang, hier achterwege blijven. 



Toch vond ik het gewenscht hier van deze dieren gewag 

 te maken, omdat ook naar aanleiding van deze plaag wel eens 

 door perzikkweekers gevraagd is of men niet van nuttige insecten 

 gebruik zou kunnen maken, ter bestrijding van het ongedierte. 

 Die vraag werd reeds uitvoerig beantwoord in mijn vorig 

 artikel in dit tijdschrift „Over de zoogenaamde Amerikaansche 

 Methode ter Bestrijding van Insectenplagen." Uit het daar 

 meegedeelde kan men concludeeren, dat ik van het kunstmatig 

 voortkweeken van vijanden van de perzikdopluis weinig resul- 

 taat verwacht. 



Een kwceker in Poeldijk deed eene zeer belangrijke ervaring 

 op. Hij had in den winter in een afgesloten gedeelte van de 

 perzikkas kippen ondergebracht. Op het rasterwerk van ijzer- 

 draad, waaraan de twijgen worden opgebonden, zetten zich de 

 kippen te slapen, in de buurt van de plek, waar zij gewoonlijk 

 zaten, werden nogal eens door het pikken van deze vogels 

 twijgjes afgebroken, vandaar dat zij eerst voor schadelijk werden 



