121 



langduriger verblijf in eene minder intensief beroükte ruimte. 



Voor het achterblijven van een giftig residu, dat later bij het 

 aanraken van de berookte planten nog gevaarlijk zou kunnen 

 zijn, behoeft men geen vrees te hebben. Dit zou alleen het 

 geval kunnen zijn, wanneer er zich bij het berooken v^ater- 

 droppels op de bladeren bevonden, welke bij het aanra- 

 ken nog niet zijn opgedroogd, of wel, wanneer zich op de 

 bladeren droppels van eene alcalisch reageerende vloeistof 

 bevonden (kalkmelk, Bordeauxsche pap, zeepoplossing), daar 

 door zulke stoffen de cyaanwaterstof als zout wordt vast- 

 gelegd. 



Larven en volwassen exemplaren van blad- en schildluizen 

 en ook van Thrips en mijten worden in den regel reeds gedood 

 door het blauwzuurgas, dat uit 1 a 2 gram cyaankali per 

 cubieke Meter is ontwikkeld. De eieren van deze dieren daar- 

 entegen worden eerst door veel sterker berookingen gedood. 

 Wat voor de eieren der verschillende soorten de maximaaldosis 

 is, daarvan weet men echter nog weinig. Men zal dus de 

 berooking zooveel mogelijk moeten verrichten wanneer geen 

 eieren aanwezig zijn. Bij diersoorten, waar steeds naast andere 

 ontwikkelingsstadiën ook eieren voorkomen, is herhaling van 

 de berooking noodig. Dat de eieren veel minder gevoelig zijn 

 voor dit vergift, staat in verband met de weinig intensieve 

 ademhaling, die in dit stadium plaats heeft; daarbij komt, dat 

 van vele schildluizen de eieren door het schild zijn bedekt, 

 terwijl de wintereieren der plantenmijten door eene extra dikke 

 huid omgeven zijn en die van Thrips en galmijten inwendig 

 in de pla-ntendeelen worden gelegd. 



Zooals uit het bovenstaande reeds blijkt, kan nog in lang niet 

 alle gevallen voor het ontsmetten van plantenkassen van blauw- 

 zuur worden gebruik gemaakt en vermoedelijk zullen wel niet alle 

 bezwaren tegen de toepassing van het middel voor zeer gevoelige 

 planten zijn weg te nemen. Men zou zulke planten echter bij de be- 



