145 



hee! veel kwaad kan doen, werd door mij het vorige jaar uit- 

 eengezet. ') 



In hetzelfde hoofdstuk behandelt Sorauer den invloed van 

 aetherdampen, welke tegenwoordig — zooals men weet, — 

 bij het „trekken" van syringen en andere bioemheesters wor- 

 den aangewend. — Ten slotte komt de beschadiging van planten 

 door meststoffen ter sprake. In de eerste plaats die door 

 chilisalpeter, welke perchloraten bevat, — verder de schadelijke 

 werking van het zoogenaamde „gasphosphaat", ten gevolge 

 van zijn gehalte aan rhodaanammonium, — van zwavelzure 

 ammonia, wanneer het met kalk in aanraking komt, — van kalk- 

 stikstof en van stikstofkalk. Dat ook deze onderwerpen van 

 hoog praktisch belang zijn, behoeft hier niet nader te worden 

 aangeduid. — 



Het laatste hoofdstuk van het eerste deel handelt over wonden 

 van stammen, takken en wortels, en over de wijze, waarop zij zich 

 herstellen; een hoofdstuk, dat ook al weer eene groote uitge- 

 breidheid bezit. (Het beslaat meer dan 100 bladzijden). Hierbij 

 komt ter sprake de wüdschade, maar ook worden besproken 

 de wonden, welke de boomteler soms opzettelijk aan zijne 

 boomen toebrengt: het ringen, de veredeling door oculatie, 

 griffelen en plakken, het stekken, enz. komen hierbij ter sprake. 



Zoo is dan het eerste deel van Sorauer's werk, gewijd aan 

 de niet parasitaire plantenziekten, kompleet; en eveneens is 

 dit het geval met het tweede, door Prof. Dr. G. Lindau bewerkte 

 deel, dat de plantaardige parasieten behandelt. Het eerste deel nu 

 telt 891 bladzijden; het tweede slechts 549. — Vergelijken wij 

 dezen nieuwen druk van Sorauer's werk met het bekende 

 werk van Frank, „Die Krankheiten der Pflanzen" (2e druk, 

 1895), dan zien wij dat hierin aan de niet-parasitaire planten- 



') Vergelijk Ritzema Bos, "Het gebruik van carbolineiim in den tuin- 

 bouw", in „Tijdschrift over Plantenziekten", XiV (1908), bi. 15. 



